Movidaca

İthal stajyerden Movida izlenimleri

2007-11-12T14:14:00.000+02:00

Movida sektöre yeni reklamcılar kazandırmaya devam ediyor. İşte ajansımızda 4 ay staj yapan, hollanda doğumlu Volkan'ın Movida izlenimleri.

" Ben Volkan Akdag, Hollanda'da doğdum ve büyüdüm. Zwolle Halkla Ilişkiler, Iletişim, Pazarlama, Reklamcılık ve Grafiksel Tasarım Yüksekokulu'nda öğrenciyim. Okulumuzda ögrendiklerimizi uygulamak ve iş hayatının inceliklerini öğrenmek için bir staj dönemi var. Ben de stajımı Türkiye'de yapmak istedim ve internetten MOVIDAPLUSMAP'ın adresini buldum. Şirketle iletişim kurdum ve beni kabul ettiler.

MOVIDAPLUSMAP'in staj hayatımdaki önemi çok büyük. MOVIDAPLUSMAP'te 4 aylık stajım boyunca çok sey öğrendim. Gelecekte hangi işi yapmak istediğimden emin olmak için Müşteri ilişkileri, Stratejik planlama departmanı ve Kreatif bölümlerde staj gördüm. Müşterilerle nasıl ilişki kurulur, nasıl davranılır, samimiyet derecesi ne olmalı ve bunlar profesyonel anlamda nasıl yapılır gibi önemli işleri Müşteri ilişkileri bölümünde öğrendim. Bu tecrübeden sonra Strateji departmanında rekabet analizleri ve araştırmalar konusunda bilgim arttı. Bu bölümde ben geleceğimi buldum, araştırmayı seven bir insan oldugumun farkına vardım. Böylece gelecekte pazarlama bölümünde eğitimime devam etmeye karar verdim.

Tabi kreatif ekibi unutmamak lazım. Bir çok fikir tartismalarına şahit oldum, yeni fikirler öğrendim, en önemlisi kreatif olmanın hiç kolay olmadığını öğrendim. Orijinal ve etkili olmak yeni bir fikir üretmek ya da bir fikri geliştirmek için cok önemli. Gittiğim fotoğraf çekimleri ve radyo spotu produksiyonları da bakış açımı değiştirdi. Bu gördüğüm ve yaşadığım güzel tecrübeden bir reklam ajansının nasıl calıstığını öğrenmiş oldum. Yani MOVIDAPLUSMAP'ta kendimi stajyer gibi hissetmedim.

Çalışanlardan gördüğüm sıcak ilgi bana uzaktaki ailemin özlemini unutturdu. Sabahları simit ve çay sohbeti, terasta kahvaltılar ve yaş günleri benim hayatımda unutulamayacak güzel ve özel anılar. Ajanstaki çalışanlar sanki bir aile gibi beraber hareket ediyorlar ve herşeyi paylaşıyorlar. Bu benim cok hoşuma gitti. MOVIDAPLUSMAP'ın hayatımda cok önemli bir yeri var.Stajımda bana yardımcı olan herkese çok teşekkür ederim. Tüm MOVIDAPLUSMAP çalışanlarına bol şans ve muhteşem bir gelecek temenni ederim. Sevgilerimle, Volkan AKDAG."

Biz de Volkan'ın bize hazırladığı nefis Hollanda yemekleri ile dolu sofralarını unutmayacağız. Ajansımıza gelen en renkli ve emektar stajyerlerden birisiydi :) . Sanırım ajanstaki tüm arkadaşlar bu fikrime katılıyordur.

Bu ay yine 3 stayjerimiz var, onlar da ajansımızdaki stajlarını bitirdikten sonra sizlerle görüşlerini paylaşacaklar.

Fortis'ten Bomba Transfer!

2007-10-16T13:50:00.001+03:00

Kredi kartı borçları, tüketici kredisi borçları, kamu kurumlarına olan borçlar kalenizi ablukaya almışsa dert etmeyin. Çünkü Fortis Borç Transfer Kredisi kampanyamız yayında.

Filmi izlemek için buraya tıklayın.

Reklamveren Yetkilisi: Arda Öztaşkın, Armağan Engel
Yaratıcı Yönetmen: Oğuzhan Akay
Yaratıcı Ekip: Ersin Pekin, Oya Karabal
Reklam Yönetmeni: Can Ulkay
Yapım Şirketi: Atlantik
Yapımcı: Ömer Atay, Gülin Üstün
Müzik: Jingle House
Ajans Prodüktörü: Fulya Akay
Müşteri İlişkileri: Gaye Ayık, Ela Yeniçeri, Nur Erol
Stratejik Planlama: Esra Çetinkaya, İdil Aydoğdu
Kullanılan Mecra: TV, sinema, basın, radyo, outdoor

Nil'in ruhu hep desen desen!

2007-10-05T16:40:00.000+03:00

Penti’nin yeni kampanyasındaki yüzü Nil Karaibrahimgil oldu. Nil’in özgür, kendi ayakları üzerinde duran, modayı takip eden, yenilikçi, renkli bir sanatçı olması gibi karakter özelliklerinin Penti’nin marka karakteriyle örtüşmesi, bu kararın en önemli nedeni.

Filmi buradan izleyebilirsiniz.

Reklamveren: PENTİ
Reklamveren Yetkilisi: Ali İrepoğlu
Kreatif Direktör: Oğuzhan Akay
Art Direktör: Deniz Akyıldız
Reklam Yönetmeni: Umur Turagay
Yapım Şirketi: PTT
Yapımcı: Tunay Vural, Asu Şipşak
Şarkı: Nil Karaibrahimgil
Düzenleme: Ozan Çolakoğlu
Fotoğraf: Nihat Odabaşı
Ajans Prodüktörü: Fulya Akay
Müşteri İlişkileri: Gaye Ayık, Özlem Şeker
Stratejik Planlama: Esra Çetinkaya, İdil Aydoğdu

Movida’nın 2. dönem stajyerleri de mezun oldu

2007-10-05T12:13:00.000+03:00

Mine Karuç, Stratejik Planlama Departmanı, İstanbul Üniversitesi Reklamcılık Bölümü Mezunu

" 2 aylık staj sürecim boyunca, hiç sıkılmadan, bıkmadan çalıştım. Movida plus, benim için çok özel bir yere sahip oldu hayatımda, bu 2 ay sonunda. Bir reklam ajansının işleyişini, proje sürecini biliyorum artık. 2 ay boyunca ekipten biriydim, kendimi orada hiç stajyer gibi hissetmedim. Trend raporları ve rekabet analizlerinin nasıl hazırlanacağını da biliyorum artık. Ve tüm bunlar için, bu deneyim için, Movida Plus MAP’e ve Stratejik Planlama departmanına çok şey borçluyum.

Tecrübe edindiğim bir gerçek fakat daha önemlisi Movida Plus ve Esra Hanım’dan kariyerimi nereye götürmek istediğimi, iş hayatının neresinde durmam gerektiğini öğrendim. Bunların dışında, stratejik planlama nedir, nasıl plan hazırlanır, tüketiciyi nasıl tanırız, araştırmanın önemi ve benzer pek çok şey öğrendim. Bütün öğrendiklerim için herkese teşekkürler... Özellikle, Esra Çetinkaya ve İdil Aydoğdu’ya... "

Anıl Saygıner, Reklam yazarlığı bölümü, TC. İstanbul Kültür Üniversitesi Halkla İlişkiler ve Reklamcılık Bölümü

"Burada geçen bir ay hem çok çabuk hem de çok uzun geçti diyebilirim aslında. Çok uzun geçmiş olmasının sebebi, koskoca bir yılda öğrendiğim teorik bilgiyi 1 ay gibi bir sürede pratiğe dökme ve tabii geliştirme şansım oldu. Çok çabuk da geçti diyebiliyorum çünkü bugün neler yapıcaz acaba derken günler, haftalar geçti ve başta bana kocaman gibi gözüken 1 ay gelip geçiverdi.

Ajansa ilk geldiğimde acaba neler yapıcam diye düşünüp, boş oturmaktan korkarken, burada birçok şey denemiş ve öğrenmiş oldum. Yaptığım çalışmalar –ki bunlara deneme desek daha iyi olur- defalarca olmuş mu diye sormama rağmen her seferinde dikkatle, titizlikle ve sabırla incelendi. Eksiklerim konusunda yardımcı olunuldu.

Kuşkuşuz Movida’nın ilk ajans deneyimim olması ve 1 ay boyunca yaşadıklarım sebebiyle benim için ayrı bir yeri olucak. Bu yüzden bana burada yardımcı olan ve güler yüzünü eksik etmeyen herkese çok teşekkür ediyorum."

İzi İzak Levi, Stratejik Planlama Departmanı, Yaşar Üniversitesi İşletme 4.sınıf

"Tamamen bir tesadüf sonucu bulduğum staj imkanı ile beni nelerin beklediğini bilmeden Movida Plus Map teki stajıma başladım. Burada kendimi hiç stajyer gibi hissetmedim. Movida Plus Map teki stajım benim için stajdan daha çok bir iş deneyimi oldu çünkü buradaki herkes kendimi Movida Plus Map ten biri gibi hissetmemi sağladı. Burada bir reklam ajansının nasıl çalışması gerektiğini gördüm İşletme öğrencisi olduğum için birçok işin nasıl yapıldığı hakkında bir fikrim yoktu. Trend raporlarının rekabet analizleri, gazete ilanları ve daha birçok işin nasıl yapılması gerektiğini burada öğrendim ve tüm bu işlerle uğraşırken burada zamanın nasıl geçtiğini anlamadım. Burada çalışmak gerçek bir deneyim oldu benim için . Teşekkürler Movida Plus MAP."

Mondi reklam filmimiz yayında.

2007-10-05T11:14:00.000+03:00

Filmi buradan izleyebilirsiniz.

Reklamveren: Mondi
Ajans: Movida Plus MAP
Kreatif Direktör: Oğuzhan Akay
Art Direktör: Deniz Akyıldız
Reklam Yazarı: Derya Karabina
Yönetmen: Boğaçhan Dündar
Yapım Şirketi: Telegraf Yapım
Ajans Prodüktörü: Fulya Akay
Müzik: Jingle Mingle / Mert Tunay
Müşteri İlişkileri: Gaye Ayık, Özlem Şeker
Stratejik Planlama: Esra Çetinkaya, İdil Aydoğdu
Kullanılan mecralar: TV, Gazete

Mondi’nin kalbi Movida’yı sevdi

2007-09-11T14:08:00.000+03:00

Boydak Grubu’na bağlı üçüncü mobilya markası olan Mondi,
eylül ayı itibariyle Movida Plus MAP ile çalışmaya başladı.

Markanın eylül ayı ortasında yayına girecek reklam filminin çekimleri geçtiğimiz günlerde tamamlandı.

Mondi’mize ve ajansımıza uzun ve keyifli bir işbirliği diliyoruz.

Movida 2007'nin İlk Stajyerlerini Mezun Etti

2007-09-06T14:14:00.000+03:00

Haziran ayı itibariyle, stratejik planlama ve reklam yazarlığı departmanlarında staj yapan, Eskişehir Anadolu Üniversitesi mezunlarından seçilmiş olan ilk grup, eylül ayı itibariyle stajlarını tamamladı.

Movida Plus Map’ta geçirdikleri staj dönemini ve neler öğrendiklerini onlardan dinleyin...

Seren Pala / Eskişehir Anadolu Üniversitesi Reklam ve Halkla İlişkiler Bölümü (Stratejik Planlama Departmanı, staj süresi 2 ay)

"Okuldaki son günlerimiz yaklaştıkça ve bizi "aman Tanrım mezun oluyoruz, şimdi ne yapacağız" telaşı sardığında Ferruh hoca bir kaçımızı çevresine topladı ve isteyenlere staj imkanı bulabileceğini söyleyerek bizi Movida Plus MAP ile tanıştırdı. Temmuz'un ilk gününde beni nelerin beklediğini bilemeyerek gittiğim ajansta herkes çok sıcak davrandı ve böylece ben de Stratejik Planlama Departmanında Esra Hanım'ın yanında stajıma başlamış oldum. Staj sürem boyunca; Esra Hanım 'da, İdil'de bana oldukça yardımcı oldu. Bir stajyerden çok strateji departmanının çalışanı oldum. Hazırladığım trend raporları, rekabet analizleri, katıldığım focus grup sayesinde çok şey öğrendiğime inanıyorum. En başta mezun olduktan sonra ilk gerçek ajans deneyimimdi. Bana bu fırsatı verdikleri için Movida Plus MAP'e teşekkür ediyorum."

Selim Şener / Eskişehir Anadolu Üniversitesi Reklam ve Halkla İlişkiler Bölümü ( Stratejik Planlama Departmanı, staj süresi 1 ay)

Sabahları çetin ve zorlu bir yolculuğun ardından serin ve sevimli varış noktam Movida… Anadolu Üniversitesi Reklamcılık ve Halkla İlişkiler Bölümü’nden taze mezun biri olarak “gerçek hayat” ile gerçekten tanışma fırsatını yakaladığım yer… Stratejik planlama departmanında ekibin bir üyesi olarak çabucak ısınıp işlerin içerisinde buldum kendimi. Pazartesi sabahı toplantıları, focus grup, trend raporları, gazete ilanları, rekabet analizleri, sunumlar… derken bir ayın ne zaman gelip de geçtiğini anlamak pek mümkün olmadı. İşin en güzel yanı takımın gerçek bir parçası olmaktı. Zorlanabilmek ve zamanla mücadele içerisinde olmak bile bir şeyler kattı. Kısacası gelecek planlarım için “gerçek” bir yol gösterici deneyim adına burada olmak güzeldi, yine göreve çağırsınlar yine hizmet ederim :) .

Figen Demir/ Eskişehir Anadolu Üniversitesi Reklam ve Halkla İlişkiler Bölümü (Reklam Yazarlığı, staj süresi 1 ay)

"Stajyerim" deyince birçok insandan "anladım çay-kahve-fotokopi diyorsun yani" tarzı karşılıklar alınır ya hani, işte bu bakış açısını değiştiren yerlerden biri oldu Movida Plus Map benim için. Çünkü burası, gerçek anlamda bir stajyerin neler yapması gerektiğinin farkında olan, stajyerini önemseyen, ona sonuna kadar bir şeyler katmaya çalışan bir ajans. ( Tabii ki, sizin almaya ne kadar hevesli olduğunuz ayrı bir tartışma konusu.)

Benim buradayken neler yaptığıma gelince, bulunduğum ekip neler yapıyorsa ben de onlar yaptım, yani bana işin her aşamasında bulunma şansı verildi. Direkt olarak katkıda bulunamayacağım işler olsa bile gözlemci olarak hemen hemen her çalışmada bir şekilde yer aldım, toplantılar, beyin fırtınaları, prodüksiyonlar... Gerektiğinde de partiler, simit-şarap-teras keyifleri... :)

Yaptığım her işle ilgilenildi, neden olur neden olmaz tartışıldı, daha iyi nasıl olabilir diye yol gösterildi, öğütler verildi. Kısacası benim için çok verimli bir staj dönemi oldu geçtiğimiz ay. Yeni dostluklar, sektörden insanlarla sağlanan bağlantılar da cabası...
Eklemeden edemeyeceğim; başta değindiğim çay-kahve meselesi vardı ya, eğer bu ajanstaysanız, içinizden geldiği için çalışma arkadaşlarınıza kahve yapabiliyorsunuz zaman zaman. :)

Bütün Movida Plus Map ailesine buradan tekrar teşekkürler....

Eylül ayında staja başlayan, yine Eskişehir Anadolu Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesi mezunlarının, deneyimlerine ekim ayında, blogumuzdan ulaşabileceksiniz. Bizi izlemeye devam edin.

Movida, geleceğin reklamcılarına destek veriyor

2007-08-14T11:50:00.000+03:00

2007 Mayıs itibariyle Eskişehir Anadolu Üniversitesi Halkla İlişkiler ve Reklam Bölümü ile işbirliğine giren ajansımız, yaz dönemi boyunca yeni mezun reklamcılık öğrencilerine ev sahipliği yapmaya başladı.

Stratejik planlama, reklam yazarlığı, müşteri ilişkileri ve grafik departmanında, aylık periyodlar halinde çalışmakta olan stajyerlerimizin, sektöre kazandırılması adına başlattığımız bu proje ile teorik bilgileri, gerçek hayatla birleştirmeleri için çalışıyoruz.

Dönem sonunda her stajyerin performans değerlendirilmesi gerçekleştirilecek ve belki de bazı stajyerler kariyerlerine Movida’da başlama imkânı bulacaklar.

Genç reklamcıların deneyimleri ve başarı öyküleri için ekim ayını bekleyin. Ekim’de taze haberlerle burayız.

Movidalılar Doğa’ya Destek Veriyor

2007-06-01T10:05:00.000+03:00

Doğa Derneği, tüm kurumsal iletişim çalışmaları için Movida Plus MAP’i seçti. Mayıs ayında imzalanan anlaşma sonucunda, doğayı bir bütün olarak kabul eden ve Türkiye’nin 305 bölgesinde özel projeler gerçekleştiren Doğa Derneği, Movida Plus MAP portföyüne girdi.

Doğa Derneği:

Türkiye, bir ucundan diğer ucuna gidildiği zaman kısa aralıklarla farklı yaşam alanları, farklı iklimler ve farklı canlı türlerini barındırmaktadır. Türkiye’nin üç kıta arasında bulunması, yeryüzü şekillerindeki farklılıklar ve iklimsel çeşitlilik bu topraklar üzerindeki canlı çeşitliliğine neden olan temel etkenlerdir. Ülkemizde yaşayan canlı türlerindeki zenginlik çevremizde bulunan birçok ülkeyle kıyaslanamayacak seviyede yüksektir. Türkiye’nin sahip olduğu yaklaşık 10 bin bitki, 450 kuş, 140 memeli, 131 sürüngen ve çift yaşamlılar (kurbağagiller) türü Avrupa’da ülkelerindeki rakamların çok üstündedir.

Doğa Derneği ülkemizin bu değerlerini korumak niyetiyle yola çıkmış bir sivil toplum kuruluşudur. Dernek yıllar süren bilimsel çalışmaların ardından Türkiye’nin Önemli Doğa Alanları kitabını 2007 yılı başında yayımlamıştır. Kitap kapsamında 305 önemli doğa alanı tanımlanmaktadır. Kitapta her bir alanda bulunan önemli canlı türleri hakkında bilgiler verilmiş ve alanlar tanıtılarak durumları hakkında bir derleme yapılmıştır.

Doğa Derneği, Türkiye’nin doğa korumadaki önceliklerini yaptığı çalışmalar ve yayınladığı envanterle belirlemiş durumdadır. Dernek bu noktadan sonra önemli doğa alanlarının geniş bir katılımla korunması için adımlar atmayı hedeflemektedir. Bu kapsamda Doğa Derneği bir yandan önemli doğa alanlarında yerinde örnek koruma çalışmalarını yöre halkının da katılımıyla yürütmekte bir yandan da şehirlerde yaşayan kamuoyunda genel bir bilinç yaratılması için bir medya planını uygulamaya koymaktadır.

Doğa Derneği geçen yılın Haziran ayından bu yana “Sıfir Yok Oluş” kampanyasını yürütmektedir. Bu kampanya dahilinde Türkiye doğası için 10 acil proje belirlenmiş ve bu projelere destek bulmak için Doğa Derneği, Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (UNDP) ve Çevre Bakanlığı'nın ortaklığı ile "Türkiye'nin Doğa Fonu" kurulmuştur.

Tıpkı Movidalılar gibi, sizler de Doğa Derneği’ne katkıda bulunmak için hemen harekete geçin;

“Hedef: Sıfır Yok Oluş” kampanyasını desteklemek için "doga" yazıp Avea, Turkcell veya Vodafone'dan 3067’ye kısa mesaj gönderebilirsiniz. Her kısa mesaj karşılığında Doğa Fonu’na 5 YTL’lik bağış yapabilirsiniz.

Bağışlar için: Doğa Derneği, T.C. Garanti Bankası, Mithat Paşa Şubesi (Ankara), Şube Kodu: 763 Hesap No: 6200305

Gunther von Hagens/Body Worlds

2007-03-14T12:01:00.000+02:00

Büyük resim için üzerine tıklayın.
Anatomist, Plastinasyon’un mucidi ve BODY WORLDS (Gerçek insan vücudundan oluşturulmuş anatomik sergi) yaratıcısı Gunther von Hagens 1945’de Polonya’da doğdu. Çok erken yaşlarda bilime ve doktorluğa ilgi duydu ve 1965’de Jena Üniversitesi tıp okuluna girdi. Politik nedenler yüzünden hapishanede geçirdiği yıllar sonrasında tekrar üniversiteye, bu kez Lubeck Üniversitesi’ne tıp öğrenimine geri döndü. 1975’de Patoloji ve Anotomi Enstitüsünde iken von Hagens Plastinasyon adını verdigi tekniği buldu ve patentini aldı. Bundan sonra bütün zamanını bu tekniği geliştirmeye harcadı. Plastinasyon tekniğinin eğitim ve ğretim amaçlı kullanılmasını sağlamasının yanında bunu herkesle paylaşmak üzere 1995’de Japonya’da BODY WORLDS adlı ilk sergisini açtı. BODY WORLDS sergileri Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika’da 20 milyon insan tarafından ziyaret edildi ve edilmeye devam etmekte.

Plastinasyon tekniği nedir?

Yunancada plassein kelimesi şekillendirme, form verme anlamına gelmektedir. Plastination terimi ise von Hagens’e aittir. Plastinasyon kısaca ve basitçe, ölmüş bir vücuttan çıkarılan doku veya organların polimer bir kimyasal madde içerisinde bakteri ve mikroorganizmalardan korunması olarak anlat›labilir. Bu işlem vücudun tamamına da uygulanabilir. Plastine edilecek organ ya da doku su ve yağlardan arındırılarak bunların yerini polimerin alması sağlanmakta. Böylece doku ve organlar olduğu gibi görüntüsünden hiç bir şey kaybetmedin korunmakta, incelenebilmekte ve hatta sergilenebilmektedir.
Sergilenme noktasında ürkütücü gibi görünse de canlıların, özellikle insan vücudunun ne kadar olağanüstü bir makina olduğunu anlatması açısından çok önemli ve özel.

Önceleri etik olarak bu sergilere karşı çıkılmış ama sonradan bunun bilimsel ve çok önemli bir deneyim olacağı gerçeği kabul edilmiş. Karşı çıkılma nedenlerinden biri bütün bu araştırmanın vücut bağışlarına dayanıyor olması. Bilimsel amaçlı olduğundan olsa gerek 6800 yaşayan ve 400 kadavra bağışçısı var. Sergilendikten sonra tepki görmesindeki neden ise bazı kadavralara verdiği teatral formlar.

2004 yılında Frankfurt’ta rastladığım bu sergi şu anda Amerika’da. Dünya’nın her hangi bir yerinde ve umarım bir gün Türkiye’de bir BODY WORDLS afişine rastlarsanız sakın ama sakın kaçırmayın. (Tabii eğer sinirleriniz sağlamsa).

Istanbul Design Week 2007 / 14-24 Haziran

2007-03-13T18:50:00.000+02:00

Tasarımcılar, genç yetenekler, üretici firmalar ve tasarım tutkunları eski Galata Köprüsü’nde bir araya geliyor. İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti projeleri arasında yer almakta olan Istanbul Design Week bu yıl genişleyen uluslararası bağlantıları ile çok daha kapsamlı bir etkinliğe dönüşüyor. Bu etkinlikle tasarımcılar, üniversiteler, meslek örgütleri, KOBİ’ler, endüstriyel sektör temsilcileri biraraya gelip yarattıkları özgün değerleri paylaşabilecek.

Istanbul Design Week düzenlendiği mekan itibariyle dünyadaki diğer tasarım etkinliklerinden farklılaşıyor. 100 yıllık geçmişiyle İstanbul’un en önemli simgelerinden biri haline gelen ve IDW’nin ana etkinlik mekanı olarak kullanılacak Eski Galata Köprüsü farklı bölümlerden oluşan 5000 m2’lik sergi alanı sunuyor.

IDW 2007 Tasarım Ağı Proje Ortaklarından Bazıları: Blickfang, Bread & Butter, Core77, Designboom, Designersblock, DesignForum Finland, Dexigner, Domus Academy, OPOS

2007 Wallpaper Design Award / Best city İstanbul

2007-03-13T18:39:00.000+02:00

Gerek İstanbul Modern, Sakip Sabancı Müzesi gibi kültürel mekanları gerekse alışveriş ve gece hayatı... Yeni açılan mağazaları ve barları... Dizayn merkezleri... Giderek seçkin bir parti başkentine dönüşen şehir. Ve bütün bu nedenlerle 2007 Wallpaper Design Award Best City: İstanbul

Mermerler, "Esta Movida" dedi.

2007-03-12T11:04:00.000+02:00

Mermerler Yapı Otomotiv'in geçtiğimiz yıl sonlarında Çin otomobili Chery'nin Türk pazarına girişi nedeniyle açtığı konkuru kazandık.

* Esta Movida: Hareket budur.

“SORULARINI DEĞİŞTİR, HAYATIN DEĞİŞSİN”

2007-03-08T11:14:00.000+02:00

İtiraf etmeliyim ki çok iddiali bir cümle. Kitabı elime aldığım zaman okuyup okumamak arasında gittim geldim. Kişisel gelişim ile ilgili amerikalıların yazdığı onlarca uyduruk kitaptan birisi olduğu hakkında önyargım vardı. Ama yine de bir şans vermek gerekir diye düşünerek çantama attım. Ne de olsa kalın bir kitap değil. Kısa bir zamanda bitirebilirim ☺

İstanbul trafiğinden hepimiz şikayetçiyiz, ama bu trafik sıkışıklığını kullanmayı da bilmiyoruz. Sabah ve akşam ortalama 90’ar dakikalık yollar gidiyoruz. 3 saatlik bu zamanı nasıl değerlendiririz diye düşünen yok. Yanımdaki çantada en az bir kitap bulunur ve ben yine trafikteyim, yanımda da “Soruların Gücü” adlı kitap var. “Hadi bakalım” diyerek okumaya başlıyorum.

Sorularınızı değiştirin, hayatınız değişsin.
Sabah uyandığımızdan itibaren günün her anında, yaptığımız her eylemden önce aslında bilinçli veya bilinçsiz kendimize sorular soruyoruz ve bu sorularımızın cevaplarına göre davranıyoruz. Disiplinli düşünme yöntemlerinden bihaber olarak yaşıyorsak bu soruların çoğu bilinçsizce aklımıza gelip gidiyor. Burada önemli olan farkında olmasakta bu sorulara verdiğimiz cevapların yaptıklarımızı yönlendirmesi. Sabah “Ne giysem?”. Yola çıkarken “Hangi yoldan gitsem?”. İşyerine yaklaşırken “Kahvaltı için ne alsam?”. İşe başlarken “Nasıl yaparsam daha etkileyici olur?”. Onaylanmayan bir çalışmada “Şimdi ne yapmalıyım?”. Bu gibi sorulara verdiğimiz cevaplar nasıl bir insan olduğumuzu, ne tür işler yaptığımızı ortaya çıkarıyor.

Kitap; bilinçsizce sorduğumuz soruları daha bilinçli bir halde sormamızı ve cevaplarını da yönlendirmemizi sağlamaya çalışıyor. Bilinçsiz soru-cevap sisteminde karamsar olma oranımız çok yüksek. Bunda yetişme tarzımızın, ülkemizin arabesk kültürünün önemi büyük. Herhangi bir sorun karşısında “Kimin yüzünden böyle oldu?”, “Suçlu kim?” gibi sorular sorarız. Bu sorularımızı “Şimdi ne yapabilirim/iz?”, “Nasıl çözebilirim/iz?” haline getirebildiğimiz zaman kitap amacına ulaşmış oluyor.

Başta söylemedim, sonda söyleyeyim. Her an, her zaman uygulamak kolay değil. Ama bunu biliyor olmak, yapabildiğimiz anlarda uygulamak kesinlikle çok rahatlatıcı ve problem çözücü bir yöntem.

Bu yöntemi işlerimizde kullanabileceğimiz gibi özel hayatımızda da kullanabiliriz. Kitap kesinlikle yepyeni ve farklı bir formül ile gelmiyor. Bildiğimiz, az biraz yapabildiğimiz şeyleri bir sistem içine koyarak düzenli hale getiriyor.

Bütün kitabı burada anlatmayayım. Kendinize bir iyilik yapın, alın okuyun, sonra sevdiğiniz birisine hediye edin. Kesinlikle tavsiye ediyorum.

One Life: Küresel bir megatrend araştırması

2007-02-16T13:21:00.000+02:00

Getty Images'in kreatif direktörü Lewis Blackwell'in "One Life" sunumu, bizim de burada zaman zaman aktardığımız trendlerin, tüketici-marka ilişkisinde önemli bir değişimi işaret ettiğini ortaya koyuyor.

Blackwell'in ekibi, son bir yılda Getty'den kiralanan görselleri, müşterilerinin yürüttüğü 120 rebranding çalışmasını ve her hafta tüm dünyadan 260 dergiyi taramış, analiz etmiş. Araştırmanın sonuçları son derece ilginç.

İşte başlıklar:

• Değişiklikler ve seçenekler bu kadar fazlayken, tüketiciler artık görsel kalabalıktan arındırılmış, net ve yalın sunumlarla ilgileniyor.

• Kaçınılmaz olan değişim, insanların zamanlarını bu çağrının peşinden gitmeye harcamaları anlamına gelmiyor. Kalıcı değerler daha çok önem kazanıyor. Böylece tüketicilerin daha güçlü bir bireysel kimliğe sahip olma ihtiyacı artıyor ve artık reklamcılar bu ihtiyaca sesleniyor.

• İlginç ki tüm dünyadaki ilk 500 reklamverenin %50'si iletişiminde tek bir kişiyi kullanmış. Üstelik bunlar, yöneticileri ya da şirketleri temsil eden görseller değil, aksine sıradan çalışanları, kendine güvenen, tüketicilerin ne yaptığını, nereye gittiğini, kime güvenip kiminle ilişki kurabileceğini bilen "bizden biri" tipler.

• One Life birçok 'kimlik' sahibi olmak değil. Aksine tek biri işi gerçekten iyi yapan, güçlü bir "benlik" duygusu bekleyen bir tüketiciyle karşı karşıyayız.

• Ünlü kullanımında önemli bir azalma var. (Time "Ben"i boşuna yılın adamı seçmedi demek ki)

• Kararlı, başarılı, kendine güvenen kadın imajında artış yaşıyoruz... Kadınsı değerlerin kutsandığı bir dönemdeyiz.

• Tüketiciler artık bolca cilalanmış görünen mesajlara "güven" duymuyor. Mutluluğun görsel iletişimine ait geleneksel yöntemler artık tersine dönüyor.
Örnek: ABD'de küçük bir hırdavatçı dükkanı, gıcırdayan yer tahtaları, tıka basa dolu rafları ve rengi sararmış duvarlarını gösteren ilanlarıyla büyük zincir marketlerle başarılı bir biçimde rekabet edebiliyor.
Blackwell, "Küçükler özgün, gerçek, ayakları yere basan, erişilebilir bir şey sunar gibidirler: güvenebileceğiniz bir şey" diyor.

• Kurallara bağlı yaşam biçimi artık bir çözüm değil, bir sorun olarak görülüyor. İnsanı modern yaşamın kaosundan, hızından koruyan en önemli sığınak onun evi.

• One Life eğiliminin en büyük sosyal sonuçlarından biri de reklamcıların bundan böyle herhangi bir bağı olmayan (bekar) bireyleri kullanmakta çekingen davranmayacakları... Zira "tek" demek, "yalnız" demek değil.

• Tüketiciler, çevre dostu yaşam biçimlerine ve ürünlere daha fazla merak sarmaya başlamışlar... Rock grubu U2’nun solisti Bono, KIRMIZI American Express kartı yarattı; yani, Afrikaya yardım kurumlarına doğrudan para vermektense artık siz doymak bilmez tüketici harcamalarınızı yaparken, harcamanın %1'i hayır işlerine gidecek. Tüketici bu büyük meseleleri dert ediyor, ama hala tüketici, yani zararlı şeyleri de kullanıyor ama bunu itiraf ediyor en azından...

• İnsanın daha yüce bir amaçla ilişkisini kuran herhangi bir görsel, duygusal bir çekicilik yaratıyor.

"One Life" işte böyle sonuçlar ortaya koymuş.
Küreselleşen iletişim, bireylerin cebine giren teknoloji, artan paylaşım tüm dünyada "tek tip" bir tüketici yaratmaya doğru gidiyor. Bu iyi bir şey mi, kötü bir şey mi tartışması çok başka bir konu.

Fotoğraf: Mathias Clamer / Getty Images One Life Sunumu

Çaktırmadan İkna

2007-01-12T15:42:00.000+02:00

Movida Plus Map Genel Müdürü Gürkal Aylan'ın bu çevirisini çaktırmadan okumanızı öneriyoruz!

Ev kadınları süpermarketlerde NİÇİN planladıklarından %35 daha çok ürün alırlar?

Showroom'da üstü açık bir otomobil gördüklerinde erkeklerin aklına NİÇİN bir metres gelir?

“Psikolojik Pazarlama” konusunda tüm zamanların en çok okunan kitabı “The Hidden Persuaders” dilimize kazandırıldı. İlk baskısı 1957’de ABD’de yapılan kitabı, tam 50 yıl sonra ajansımızın çok değerli Genel Müdürü Gürkal Aylan Türkçe’ye çevirdi ve kitap Mediacat Yayınları’ndan piyasaya çıktı. Gürkal ağabeyin kitaba yazdığı önsözü aynen aktarıyorum:

Yıl 1968. Reklamcılık yaşamına Tanrı’nın şanslı bir kulu olarak Manajans gibi bir okulda ve de junior reklam yazarı kimliğiyle başlamış olmanın tanımlanamaz heyecan ve lüksünü yaşıyorum. Henüz çiçeği burnunda bir reklamcı, hayır durun durun, reklam okyanusunda minnacık bir kağıt gemi olduğumun bilinciyle, kendimi okyanusun acımasız dalgalarına karşı güçlendirmek için her şeyi yapmaya hazırım.

İşe ajans kitaplığındaki yerli ve yabancı yayınlardan başlıyorum. Büyük duayen Eli Acıman bir gün beni odasına çağırıyor ve elindeki kitabı bana uzatarak, “bak yavrum, bu çok önemli bir kitap, mutlaka okumalısın” diyor. Kitabın adı The Hidden Persuaders. Teşekkür edip odadan ayrılıyorum. Kitabı okumam dört beş günümü alıyor. Bitirdiğimde kendimi çenesine feci aparkat yemiş acemi bir boksör gibi duyumsuyorum. Aman Tanrım, pazarlamacıların, satıcıların, reklamcıların insanlara bir şeyler satabilmek için ille de bu karmaşık, bu akıl almaz, bu şeytansı, bu yorucu deney ya da süreçlerden geçmesi mi gerek? Yanmışız...

Yıl 1970... Yeni Ajans’tayım. Rahmetli Afif Erdemir’in ortağı Nesim Natan, bir gün elinde bir kitapla odama giriyor ve “Gürkal Bey, bu kitabı okudunuz mu?” diyor. O da ne? Bay Natan’ın elindeki yine aynı kitap değil mi? Okuduğumu ve çok ilginç bulduğumu söylüyorum. (Kitabın 1970 basımını kendi özel arşivim için almıştım ve –sıkı durun lütfen- kitap o tarihte 40. baskısını yapmıştı.)

Yaşadığım bu benzeş iki olaydan sonra gerçek kafama dank etti: Beğenelim ya da beğenmeyelim, bu kitap benim gibi reklamcılık “heveskârlarının” mutlaka bir göz atması gereken kitaplardan biriydi.

Peki, neyin nesiydi bu kitap?

Ne anlatıyordu?

Bu denli çok basılmasının ve okunmasının nedeni neydi?

Reklamcılar bu kitapta ne buluyorlardı?

Hemen şunu söyleyeyim ki, “psikolojik pazarlama” ya da “psiko-ikna” kitabı diye nitelenen bu kitabı belli bir kategorinin içine oturtmak biraz zor. Neden mi? Çünkü kitap çok boyutlu. Değinmediği konu yok. Pazarlama var içinde; reklam var, satış var, iletişim danışmanlığı var, yönlendirme var, psikoloji ve toplumbilimi var, imaj mimarlığı, toplum mühendisliği ve araştırma var. Var oğlu var.

Çaktırmadan İkna’yı iki farklı gözle okuyabilirsiniz. Birincisi, 50’li ve 60’lı yılların pazarlama ve reklam arenasını yansıtan tarihsel bir belge olarak; ikincisi, aradan bunca zaman geçtiği halde güncelliğini hâlâ koruyan, kimisi değişik adlar altında karşımıza çıkan teknik, yöntem ve uygulamaları gözlerimizin önüne seren bir laboratuar kitap, bir bilgilik olarak. Sanırım, kendi kendimize soracağımız şu sorular, bu iki bakış açısı arasındaki ayrımın minimize edilmesini kolaylaştırabilir:

Günümüzde giderek çoğalan, adeta kopyalanırcasına birbirine benzeyen ürünleri ayrıştırmak için ne gibi çabalar harcanıyor, o yıllarda neler yapılıyordu?

Günümüzde tüketici sadakati ile ilişkilendirilen “lovemark” kavramı, o yıllarda karşımıza nasıl çıkıyordu?

Günümüzdeki narsizm’den kişisel imajdan yararlanma teknikleri acaba o yıllarda da var mıydı?

Günümüzde tüketiciler üzerinde duygusal çekim gücü yaratmak için çırpınan pazarlama, reklam ve marka stratejistleri o yıllarda neredeydiler?

Günümüzdeki “geleceğin tüketicileri”ne nasıl yaklaşılıyor, o yılların minik tüketicilerine nasıl yaklaşılıyordu?

Günümüzdeki imaj mimarlarıyla o yılların imaj mimarları çok farklı yöntemlerle mi çalışıyorlardı?

Günümüzde giderek önem kazanan “neuro-marketing”, o yıllarda biliniyor muydu?

Günümüzde kullanılan araştırma yöntemleriyle kıyaslandığında o yılların araştırma yöntemleri nasıl bir durum arz ediyordu?

Araştırma dedim de, salt adet yerini bulsun diye yapılan, uydur buydur araştırmalara dudak kıvıran, sağlıklı, yaratıcı, ses getiren reklam kampanyalarına bunlarla ulaşılamayacağını söyleyen reklamcı dostlara saygı duyuyorum. Ama tüketicinin iç dünyasını, içgörüsünü keşfetmek için ister geçmişte ister günümüzde yapılan bilimsel araştırmaların katkısını onların da kabul ettiğine inanıyorum.

Biraz önce kitabı iki farklı gözle okuyabileceğinizi söylemiştim. Sözümü geri alıyorum. Gelin isterseniz bu kitabı tek göz ya da gözlükle okuyalım: Pazarlamacılar, reklamcılar, araştırmacılar, psikologlar, yönlendiriciler, insanların beyinlerini çözebilmek, etkileyebilmek için neler yapıyor, ne hünerler sergiliyorlar?

70’lerden bu yana uzun bir zaman geçti. Bu süre içinde hep keşke birileri çıkıp bu kitabı Türkçe’ye çevirse diye bekledim. Ama beklentim bu güne kadar gerçekleşmedi. Sonunda “Haydi Gürkal, anlaşılan bu iş senin elinden öpecek” diyerek kolları sıvadım ve günahıyla sevabıyla kitabı çevirdim. Umarım yüzüme gözüme bulaştırmamışımdır.

Bu arada terminolojiyle ilgili bir notum olacak. İngilizcedeki “to persuade” mastarı, malum “kandırmak, ikna etmek” anlamına geliyor. Ben bunu kimi yerde ikna etmek, kimi yerde de inandırmak biçiminde kullandım.

En çok zorlandığım “merchandiser” kavramı oldu. Çünkü bu kavramı kısa yoldan, tek sözcükle Türkçe’ye çevirmek oldukça zor. Tanses Gülsoy’un büyük bir emek ve titizlikle hazırladığı, yabancı kavramlara çok uygun, çok başarılı karşılıklar bulduğu ve bence kendi alanında gerçekten yararlı bir çalışma olan Reklam Terimleri ve Kavramları Sözlüğü bu kavramı şöyle tanımlıyor:
1. Mal pazarlama konusunda uzman kişi
2. Perakende satış yerinin yöneticisi
3. Sergileme standı

Ben bu kavramı genelde “pazarlama ve satış uzmanı” biçiminde ifade etmeye çalıştım.

Ve şimdi de sıra bir teşekkürde: Kitabın isim babası olan sevgili Oğuzhan Akay’a (çaktırmadan) en içten teşekkürlerimi sunuyorum.

Gürkal Aylan

Yeni yılınız ve bayramınız kutlu olsuuuun!

2006-12-27T17:03:00.000+02:00

Yılın adamı "Ben"im! Var mı itirazı olan?

2006-12-23T19:30:00.000+02:00

"Time" dergisinin Türkiye'de bir başka havası vardır. Özellikle kapakları bizde hep önemli görülür. Vakti zamanında Atatürk'ü ve Naim Süleymanoğlu'nu kapağına taşıdığını iyi biliriz. Time, her sene yılın adamını seçer. Bazen bunların arasında Türkler de olur ve mail forward'laması yoluyla tıklayıp oy vermemiz istenir filan... Biz de girip oy veririz, ülke puanımızı yükseltiriz.

Fakat Time, bu sene enteresan bir hareket çekti hepimize. Yılın adamı olarak "ben"i, "sen"i, "biz"i, "siz"i seçti...

Irak'ta kanlı bir savaş hüküm sürerken, Sudan'da millet birbirini keserken, İsrail Lübnan'ı bombalayarak ortalığı karıştırmışken, Kuzey Kore diktatörü nükleer denemeyi yaptırmışken, İran Cumhurbaşkanı da nükleer bomba sevdasına kapılmışken; Time gitti ve "ben"i yılın adamı seçti. Peki neden? İşte bu blog yüzünden, YouTube yüzünden, Vikipedi yüzünden... Kısaca yeni World Wide Web
yüzünden.

Artık biz (yani herkes) sadece seyirci değil, yönetmeniz.
Artık biz (yani herkes) sadece tüketici değil, üreticiyiz.
Artık biz (yani herkes) sadece bu hayatı değil, internette ikinci bir hayatı yaşıyoruz.
Ajanstan bir arkadaşımızın ifadesiyle (İsmail,) bu dünyada sıradan bir çalışanız ama internette birkaç galaksi sahibi bir imparatoruz.

Neyse lafı uzatmayalım. Hepimiz bir üniversite öğrencisinin okul masraflarını karşılayabilmek için kurduğu onemilliondollarhomepage hikayesini biliyoruz. YouTube'ü iki kafadarın parti videolarını yüklemek için evlerinin garajında kurduğunu biliyoruz (bizim henüz Türkiye'de böyle garajlarımız yok yazık ki, ama neden olmasın?). Sahi YouTube'ü bu iki kafadar kaç milyar dolara satmıştı?

Şu kesin ki, bir üretcilik, bir yaratıcılık, bir inovasyon patlaması var. Belki de bunu yakalayan 20 yaşında bir genç, 50 yıllık bir holdingin cirosunu katlayabilecek.

İşte bu, tamamen "sanal" bir dünyanın, internetin sunduğu sınırsız imkanların sonucudur. Bu, insanlara özgür fikirler, anlayışlar geliştirmenin fırsatlarını sunmaktadır. Hem de sınırlar olmadan, politikacılar olmadan, büyük büyük adamlar olmadan...

Şimdi gelin ve bana 30 saniyelik bir TV reklamı ve bir basın ilanı isteyin. Artık, bu değil işte!

Pardus geliyor!

2006-12-11T11:51:00.000+02:00

Tübitak Ulusal Elektronik ve Kritoloji Araştırma Enstitüsü Tübitak Uekae bünyesinde gerçekleştirilen Pardus İşletim Sistemi projesi ile yerli malı, yepyeni ve son derece güvenli bir işletim sistemi seçeneğiyle karşı karşıyayız: Pardus 2007

Linux temelli olan Pardus 2007, bilginin özgürce paylaşılarak üretilmesi ve paylaşılması konusunda da harika bir model sunuyor. Pardus 2007 çok yakında çıkacak...

Pardus'un amaçları şöyle sıralanmış:
• Ulusal bağımsızlık, güvenlik ve tasarruf amacıyla, kritik uygulamaların üzerinde çalışabileceği, açık ve standart bir veri yapısını destekleyen, güvenlik izlemesine imkan verecek şekilde kaynak kodu açık olan ve finansal yük oluşturmadan yaygınlaştırılabilecek bir işletim sistemi oluşturmak.
• Türkiye’nin bilgi teknolojileri konusundaki etkinliğini katma değerli projelere yöneltmek...

Pardus projesine korkusuzca destek olmak gerektiğini düşünüyorum. Umarım yakın gelecekte bilgisayarlarımız Pardus'la çalışıyor olur.

Trend Madenciliği

2006-12-08T12:32:00.000+02:00

Business Week tarafından 2006'nın en iyi fikirlerinden biri olarak seçilen Trend Madenciliği, "Reklam İnsanları" gibi sosyal networklerin, blogların ve YouTube gibi "vlog"ların yaptığı işe deniyor. Üstelik bu hizmetler kullanıcılara ücretsiz sunuluyor. Buralarda Paris Hilton'dan George Bush'a, Şahan'dan Sütü Seven Kamyon Şoförü'ne kadar sınırsız diyebileceğimiz birçok mevzu aslında "reytingi ölçülür" hale geliyor. Reklamcılığın ve pazarlamanın "popüler olandan faydalanması" kaçınılmaz. Bunu etik bulmayan tutucular olsa da burada asıl soru, "popüler olandan faydalanılsın mı, faydalanılmasın mı" değil, "popüler olandan ne kadar hızlı yararlanabiliriz" olmalı.

Şimdi Olmadı!

2006-11-16T17:27:00.000+02:00

Temel, efelerin ağır aksak oyununa bakıp, bu kadar düşünsem ben de oynarım demiş.
Doğru da demiş. Mesele kadayıfı kimin bulmasında değil. Kadayıf orada duruyordu zaten. Tatlıcının dükkanında. Kadayıfı kimin icat ettiği de, sahiplenilmesi de değil konu. Mesele ondan bir fikir çıkartmakta. O fikir de çıkarılmış. Ama zaten yüzeysel bakılır bizde her şeye ve geçiştirilir. Kardeşler yapmış işte, hem de bak senden daha iyisini yapmışlar, denir. Çünkü o kültürle büyütülmüşlerdir. İcat çıkartma diyerek.
Peki, daha önce akıllar neredeymiş acaba? Ya da tatlıların dibine kıran mı girmiş.
Pardon ya, biz tatlıyı banka şubesine benzetmedik. Ama sizinkinin şerbeti de fazla kaçmış, yağ sızmış gibi duruyor mu demeliyiz. Bu mu eleştiri?
Geçelim... Bugün, bir dia bankasındaki fotoğrafın benzerini hatta daha iyisini çekerseniz ne oluyor biliyor musunuz? Efendim, kütüphane zaten var ve kimseye ait değil demiyor yabancı. Başınız belaya giriyor ve telif hakkını ödüyorsunuz.
Aynı sektördeyseniz ve benzer bir iş yapıyorsanız, RÖK ve Sanayi Bakanlığı da yakanıza yapışacaktır. O halde en iyisi, başka sektörlerdeki kavramları ve fikirleri alıp, üstüne başlık kondurmaktır. Benzet benzet yaz.
Demek ki konu neymiş? Tembellik ve uyanıklıkmış.
Objeler kimseye ait olamaz elbette. Ama objelerin yorumu size aittir. Yani bir bardağın içine iki pipet konmuşsa ve atıyorum ‘ikisinde de iyiyiz. bireysel ve kurumsal bankacılıkta...’ yazarsanız, başkası da gelip 4 pipet koyup, ‘bizim arabamız dört çeker’ yazarsa, bu çalıntı olmaz. Hazır fikri alıp, geliştirme kurnazlığı olur. Buna Şark kurnazlığı da denir.

Demogojiyi eleştiriyle karıştıranlar, espri yaptığını sanarak işi hafifletenler ve geçiştirenler, bir gün kendilerinin de yapacağı bir şeye kılıf hazırlıyor demektir benim için.
Konu mu ne? Bugünlerde gazetelerde çıkan Mercedes ilanı.
Ne söylüyoruz peki, yukarda? Biz bunu, Dışbank Fortis olduğunda,
Şimdi Oldu başlığıyla yapmış, ilanı dolu dolu çıkmıştık. Örnekleri yukarda.

Ama bu yaptıkları olmadı. Kimin mi olmadı? Onu da siz bulun. Arşiv unutmadı.

HighBrand Olur musunuz Acaba?

2006-11-16T17:24:00.000+02:00

İnsan hayal ettiği müddetçe yaşar, derken Yahya Kemal, acaba bir gün markaların da neredeyse sadece hayal ederek yaşayacağını öngöremezdi, çünkü öngörmezdi.
Akpet, elbet bir gün ‘5. Olacak’ şarkısını söylerken, ben de acaba ‘5. Kim?’ ve ‘Niye
sesini çıkarmıyor?’ diye merak etmeye başladım. 6. olacağım demek de bir şeydir, aslında. Ki biz de bir zamanlar Demirbank iiçinyapmıştık. Beş kişinin yukarda oturduğu sembolik kuleye tırmanan adam filmiyle, bankayı 6.’lığa konumlamıştık... Türk bankacılığının ilk onu, Cumhuriyet tarihi boyunca değişmediğinden anlamlıydı. Sonra tabii yukardaki beşler, rahat bırakmadılar da aşağıya atıverdiler O’nu.. İlişkimiz biteli on ay olmuştu ki, o da oldu. Yazık oldu...

Böyle bir stratejik konumlama vardır, reklamcılıkta. Markayı yerleştirirsin, gözlere.
Kimisini morartır, kimisine makyaj efekti yaratır.

Beko’nun 210 yılında Avrupa’da en çok tercih edilen on markadan biri olma hedefi,
bizi ilgilendiriyor mu peki? İlgilendirmese bazı bankalarımızdan mobilyacılarımıza hatta
gıdacılarımıza niye hep bizim için saçlarını süpürge ettiklerini açıklasınlardı filmlerde değil mi? Takdir eden olsa söylemezlerdi belki de... Askerde söylediğimiz gibiydi yani her şey, koşarken: Her şey vatan için!
Para kazanacak halleri yok ya... Kazansalar da hep Türkiye kazanıyor zaten.
Türkiye kazan, ben kepçe☺
Şimdi Beko, 2010’da onuncu olamazsa 2015’te beşinci olabilir mi, rica etsek?
Hatta ben de örnek alsam Beko’dan ve ajansımın ‘2010’da Tüm Reklamlar onda’
sloganını benimsemesini sağlasam diyorum. Süt içtim dilim mi yanacak...Yalanım varsa yalanayım...Dün dündür, bugün bugündür, yarın da yarındır derim olmazsa. Allah kerim derim.
Bol sıfırların olduğu rakamlara bir seminer verip, kendimi ‘paralayarak’ anlatmak isterim hatta bunları. Lovemark derim, superbrand derim, pardon onlar dendi... Highmark derim yahu... Bu da benden olsun ne var? Hay Allah! Maksat inovasyon olsun aramızda.

İnsan hayal ettiği müddetçe yaşar... Seyirci hayal gördüğü müddetçe şaşar.
Öyle işte...

MÜŞTERİMİZ FORTIS, THINKMARKETING BÜYÜK ÖDÜLÜNÜ KAZANDI. BU MUTLULUKTA PAYIMIZ OLDUĞU İÇİN BİZ DE SİZİNLE PAYLAŞMAK İSTEDİK!

2006-09-29T11:15:00.000+03:00

Türkiye'nin en başarılı markalarını ve pazarlama fikirlerini ödüllendiren ilk ve tek yarışması ThinkMarketing'de, 2006 yılı ödüllerinin sahipleri belli oldu. Fortis, ThinkMarketing Büyük Ödülü'ne layık görüldü.

Bu yıl üçüncüsü düzenlenen ThinkMarketing Ödülleri, Türk pazarlama sektörünün en önemli etkinliklerinden biri. Ali Saydam, Günseli Özen Ocakoğlu, Barış Topkaya, Fatoş Karahasan, Güven Borça, Vural Çakır, Meral Saçkan gibi sektörün önde gelen saygın isimlerinin oluşturduğu bir juri tarafından her yıl dört kategoride ödül veriliyor: Yenilikçi ürün, yeni marka yaratma,
devrimci pazarlama uygulaması ve Think Marketing Büyük Ödülü.

En başarılı marka yönetimi, iletişim planı ve yatırımın geri dönüşü çerçevesinde değerlendirilen ThinkMarketing Büyük Ödülü'nü, geçtiğimiz yıl sonunda etkili bir dönüşüm ve iletişim kampanyasıyla Türkiye'ye 'merhaba' diyen Fortis Türkiye kazandı. Fortis Türkiye bu ödülü sadece lansman kampanyası ile değil, lansmanın ardından sürdürdüğü marka tutundurma faaliyetleriyle de elde etti. Lansman sonrası Fortis Türkiye en çok hatırlanan markalar arasında Coca Cola ve Arçelik'ten
sonra 3. sıraya yerleşmiş, bankalar arasında da en çok bilinen ilk 5 banka arasına girmişti. Lansman sonrası devam eden pazarlama iletişimi faaliyetleriyle sadece bilinirlik oranlarında değil aynı zamanda markaya yönelik tutum ve inançlarda da istenilen düzey sağlanmıştı. Fortis Kurumsal İletişim Bölümü ve diğer 3. parti kuruluşlarla birlikte çalışarak yaratılan
bu büyük başarıda, Fortis’in iletişim partneri sıfatıyla pay sahibi olmanın kıvancını yaşıyoruz.

Mutluluk paylaşıldıkça büyür diyerek, sevincimizi paylaşmak istedik.

İki Soru İki Yanıt : Reklam ve Pornografi

2006-09-26T15:31:00.000+03:00

Reklamda pornografi nerede başlar, nerede biter?

Hiç bir şey aslının yerini tutamaz. Pornografi isteyen pornografiyle
ihtiyacını giderir. Bu anlamda, reklamla cinsel istek ve
heyecan yaratılmaz. Harekete geçireceğimiz tek istek,
ürüne sahip olma duygusudur. Kadına ya da erkeğe değil.
Reklamda pornografi, ürünün farkına varmak, kendisi için uygun olduğunu bilmek ve tanımakla başlar. Satın alarak biter. Buna da pornografi denmez zaten.

Selülit kremi reklamında popo kullanmak pornografi midir?

Sizin ürünle ilginiz yoksa ya da reklam bu ilgiyi markaya
yönlendiremiyorsa başka şeylerle ilgilenirsiniz.
İhtiyacınız ve istekleriniz belirler bunu. İnek memesinden tahrik oluyorsanız sorun reklamda değil sizdedir.
Ama popo tüm kültürlerde en çekici organlardan biri.
Kadınlara seslenen bir reklamda kadın poposu kullanarak
kadınların dikkati çekilebilir. Ama kimse sahip olduğu popoyu,
estetik de olsa, o markayı da kullansa, reklamdakiyle
değiştiremez. Bu anlamda, reklamda popo kullanmanın
pornografisinden çok tüketiciyi kandırmasıyla bağlantı kurulmalı.
Ayrıca Reklam Özdenetim Kurulu’nun belirlediği uluslar arası esaslar
dikkate alınmak zorunda. Siz özdenetiminizi yapamazsanız birileri
gelir sizin yerinize yapar. Reklamcılar, işin siyasal alana çekilmesine
izin vermemeli ve bu tartışmada taraf olmamalı.
İş, reklam boyutuyla ve objektif olarak incelenmeli.
Unutmayın ki, özgürlüklerimizi o özgürlükleri sağlayan ve koruyan
kurallara borçluyuz.

Kendi görüşüm şudur: Ben selülit reklamında popo kullanmayı
yaratıcı bir çözüm olarak görmüyorum. Hatta bence ilk akla gelen
fikir. Tren yazıp tren göstermek gibi yani…

Bazen reklamın kötüsü de oluyor.

2006-09-20T17:35:00.000+03:00

Reklam, hele ki ülkelerin reklamı söz konusu olduğu zaman, ciddi organizasyonlar, özellikle spor organizasyonları çok büyük önem kazanıyor. Hatta öyle ki TV ya da sinema tanıtım filmlerinden çok daha fazla iş görüyorlar. Türkiye’nin elinde de bunlardan biri var: Formula 1 Türkiye Grand Prix’si. Evet Türkiye’ye bu organizasyon gökten zembille inmedi. Türkiye bu organizasyona her yıl ev sahipliği yapmak için çok büyük çaba harcadı. Dünyanın en güzel pistlerinden birini yaptı. Üstelik geçtiğimiz yıl, düzenlediği organizasyonla uluslararası düzeyde takdir kazandı. Oysa bu yıl, bu kadar önemli bir organizasyonu, tamamen subjektif kararlar yüzünden elimize yüzümüze bulaştırdık. Neredeyse kaybediyorduk.

Üstelik bu kadar önemli bir reklam fırsatını, yine “subjektif bir bakışla” reklam uğruna yitiryorduk. Sadece 5 Milyon USD tutarında bir ceza ile açıkçası “yırttık”.

Bu olaydan çıkarmamız gereken çok önemli bir ders olduğu açık: Reklam ve reklam organizasyonu son derece bilimsel ve ciddi bir iştir. Ölçüp, biçmeden, stratejik sonuçlarını öngörmeden adım atılmaması gerekir. Yoksa para da, emek de boşa gider.

İstekler ihtiyaçlara karşı!

2006-08-04T16:08:00.000+03:00

Değişen dünya, değişen kültür ve değişen ekonomi, insanın doğasındaki farklı arzuların biz profesyonellerce kaşınmasını gerektiriyor: İstekler...
Sunulan birbirine benzer onbinlerce materyalin arasında markalar için dikkatleri üzerlerine toplama fırsatı yaratacak çok geniş bir alan var: "Kendini iyi hissedeceksin alanı".
Buna giden yol da "tasarım"dan geçiyor. Estetik ve onun günlük yaşantımıza kattığı güzellikler artık gözardı edilemez bir boyuta geldi. Sony'nin Onursal Başkanı Norio Ohga, "Sony'de tüm ürünlerimizin rakiplerimizinkilerle temelde aynı teknoloji, fiyat, performans ve özellikleri sunduğunu farz ediyoruz. Piyasada bir ürünü diğerinden ayıran, farklılaştıran tek şey tasarımdır." diyor.
Tasarım diye, güzellik, değer ve anlam açısından deneyimlenen şeylere denir. O, sanattan farklı olarak günlük yaşamın içindedir.
İhtiyaçlara yönelik veya ihtiyaç yaratarak satılan ürünlerin (hatırlayın o ünlü ustalardan birinin sözünü: "biz matkap değil, delik satıyoruz...") tasarım öğesini ön plana çıkarmamaları doğaldır. Bununla beraber artık insanların "tasarıma" inanılmaz bedeller ödemeye hazır oldukları bir devirdeyiz. Örnek arıyorsanız uzaklara gitmeyelim: Apple iPod. Ona ihtiyacınız olmasa da onu istersiniz. Nitekim iPod Nano'nun ABD'de dönen reklamlarında, yakın plan elden ele dolaşan üründen başka bir şey görünmüyor... Zaten ortada böyle bir tasarım varken başka bir şey göstermeye ne hacet?

Modern reklamcılığın tuhaf ölümü

2006-06-27T14:19:00.000+03:00

Yazan: Maurica Saatchi*
http://www.referansgazetesi.com/haber.aspx?HBR_KOD=44185&ForArsiv=1
Bazen kendimi adı reklamcılık olan çok sevdiğim bir arkadaşımın mezarı başında duruyormuşum gibi hissediyorum.
Cenaze prosedürü yerine getirildi. Mezar kazıcıları da görevlerini yaptılar. Ölenin yakınları toplandılar. Bazıları öleni tanıdıklarını söylemekten kaçındılar: "Reklamcılık mı? Ben o işin içinde değilim."
Bir zamanlar reklam piyasasında sürekli paylarını artırma çabasında olan reklam kuruluşları şimdi artık tersine reklamcılıktan ne kadar uzaksalar o kadar kendileriyle övünüyorlar. Peki bu noktaya nasıl gelindi?
Reklamcılara göre hastalığın ilk evresi sosyolojikti; artık aileler toplanıp televizyon seyretmiyordu. Bu da 30 saniyelik ticari reklamların sonuydu. İkinci semptom ise teknolojiydi çünkü aile üyelerinin tümü evde olsa bile herkes aynı ekrana bakmıyordu. Laptoplar, cep telefonları, iPodlar, oyunlar, bunların tümü medyanın daha fazla parçalanmasına dolayısıyla daha fazla kanala, seçeneğe ve komplikasyona yol açtılar.
Bunun tedavisi ise psikolojik yani her şey beyinde bitiyor.

Dijital doğanlar ve göçenler
Günümüzde sosyal bilim adamları dünyayı dijital doğanlar ve dijital göçmenler olmak üzere ikiye ayırıyorlar. Yaşı 25'in üzerinde olanlar dijital göçmenler. Bu kuşak dijital dili öğrenmek zorunda kaldı. Dijital doğanlar ise tıpkı ana dilin daha bebeklikten hiçbir çaba harcanmadan öğrenilmesi gibi bu dili doğal olarak edindiler. Dijital göçmen ise çaba harcadığından zayıf bir dile sahip.
Sinir bilimcilere göre de, dijital doğanlar büyüdükleri sırada dijital veriler edindikleri için diğerlerine kıyasla farklı bir fiziksel yapıya sahipler. Çok daha hızlı davranıp hızlı yanıt veriyorlar. Ama daha az hatırlıyorlar.
Bu nedenle de modern bir yeniyetme bu 30 saniyelik normal TV reklamı sırasında telefon görüşmesi yapıp, internette bir metni yolluyor, fotoğraf alıyor, oyun oynuyor, müzik parçasını indiriyor, dergi okuyor ve baş döndürücü bir hızla reklamlara göz atıyor. Uzmanlar bunu "sürekli kısmi dikkatlilik" hali olarak tanımlıyorlar. Bunun sonucunda da TV reklamlarının hatırlanma oranı 1960'larda yüzde 35'ken günümüzde yüzde 10'a gerilemiş bulunuyor.
Kısacası sosyoloji, teknoloji ve psikoloji el birliğiyle reklamcılığı yendi. Eğer reklamcılık sektöründeyseniz gömülmek üzeresiniz. O halde ne yapmalısınız? Geriye tek seçenek kalıyor: Dua etmek.
Tabii gömülürken yanınıza bir İncil konulacaktır. İncil'in sayfalarını karıştırırken size çıkış yolunu gösterecek doğru sayfaya denk düşebilirsiniz.
Nitekim Aziz Yuhanna şöyle der:
İlk başta söz vardı...
Ve şöyle devam eder:
... Ve söz Tanrı'ydı.

Sözcük her şeydir
Sözcük markanın rehberi, koruyucusu, savunucusu, kurtarıcısıdır.
Sözcük her şeyden önce gelir ve özeldir. Sözcük kurtarıcıdır çünkü iş dünyasının her aşamasında bir markaya bir sözcük denk düşecektir. Ve bu sözcüklerin bazıları da çoktan rezerve edilmiş durumda.
Her marka yalnızca bir sözcüğe sahip olabilir. Her sözcük yalnızca bir marka tarafından sahiplenilebilir. Sözcüğünüzü seçmeden önce çok iyi düşünün. O sözcük markanızın tanrısı olacaktır.
Bu basit testi kendi şirketinizin ürün ya da hizmetlerine de uygulayın.
Herhangi bir markayı alın.
Şimdi ne söylemeye çalıştığınızı düşünün. Sahiplenmek istediğiniz o özelliği, duyguyu tek sözcükle özetleyebilir misiniz?
Eğer sözcük değil de cümle kuruyorsanız sorun var demektir. Neden? Çünkü günümüzde yalnızca aşırı basit fikirler tutuyor.
Bertrand Russell'ın deyişiyle, karmaşıklığı basitleşmeden basite indirgemek düşünceyi zorunlu kılıyor.
Sonuç olarak, bu yeni teknolojilerin dünyasında tek sözcük en değerli hazine. Bunu keşfedince sizi kurtaracak, sonsuz özgürlüğe taşıyacak yolu bulmuş olacaksınız. (THE FINANCIAL TIMES)

*Lord Saatchi, M&C Saatchi'nin CEO'sudur.

Macitler ve mucitler belli oluyor!

2006-06-27T11:52:00.000+03:00

Business Week ve The Boston Consulting Group tarafından 2006 başında 63 ülkede 1070 üst düzey yöneticiyle yapılan anketle dünyanın en "mucit" (innovative) 25 şirketi belli oldu. Okuyalım ve ilham alalım.

1) Apple: i-pod'u yarattı daha ne olsun. Çarpıcı tasarımlar onda, yaratıcı yazılımlar onda...
2) Google: Dünyanın en yetenekli mühendislerini işe alıyor ve onlara "istediğinizi deneyin" diyor. Daima sadeliğe ve müşteriye odaklı.
3) 3M: Araştırma ve tasarım laboratuarlarının tamamını yeniledi ve yine araştırmalara odaklandı. Yeni CEO'su ile dümene yeniden bir mühendis geçti.
4) Toyota: Üretimde yeni fikirlerin ustası. Şimdi de Hibrid teknolojisini geliştirdi.
5) Microsoft: Windows ve Office'i sürekli yeniliyor. Yeni bir Web ve PC servisi olan "Live" süper bir başlangıç yapacak.
6) General Electric: Yöneticilerini değerlendirme kriterleri arasında "hayalgücü ve cesaret" gibi maddeler var.
7) P&G: "Connect and develop" modeliyle tasarım ve yenilik artık şirketin bir parçası olmuş.
8) Nokia: Trendleri takip altına almak için "dünya haritaları" yapmış. Tasarımlarını buna göre yapıyor. Gelişen pazarlara özel daha ucuz modeller tasarlıyor.
9) Starbucks: 3 dolarlık kahvenin yaratıcıları şimdi de kahveyi sinemaya sokmuşlar.
10) IBM: 40.000'den fazla yeni patentinin 500'ünü ekosistem teknolojilerine ayırmış.
11) Virgin: Hip yaşam biçimli markasını havayollarından sigortaya kadar taşımış...
12) Samsung: Güney Koreli şirket tasarımdan üretime süratle geçebiliyormuş.
13) Sony: Eskiden daha üst sıralarda yer alan şirket HD teknolojisiyle yeniden tırmanışa geçmiş.
14) Dell: PC destek zincirinde ve satış kanallarında devrim yapmış. Ama yine de Apple'ın gölgesinde...
15) IDEO: Birçok şirkete tasarım odaklı düşünmeyi öğretiyor ve onlara tasarımlar yapıyor.
16) BMW: Innovative araştırma merkezi kurmuş. Yeni modeller için tasarımcılar arasında yarışmalar düzenliyormuş.
17) Intel: PC'nin ve mikroişlemcilerin dışına taşmak üzere. 2006'da tarihinde hiç olmadığı kadar çok yeni ürün çıkaracakmış.
18) eBay: Dünyanın en büyük online pazarı. Şimdi de vakti olmayan müşterileri için sabit fiyatlı bir site lanse etme hazırlığında.
19) IKEA: İsveçli perakendeci, mükemmel tasarımları ve sunduğu farklı perakende deneyimiyle kült olmuş durumda.
20) Wal-Mart: Tedarik kanallarını teknolojik yöntemlerle yönetiyormuş.
21) Amazon: Online deneyimi geliştirmeye odaklı.
22) Target: Kreatif pazarlama yöntemleri ve geçici mağazalarla tüketicilerini sürekli şaşırtıyormuş.
23) Honda: Mükemmel mühendislik ürünü otomobil olarak bilinen Honda, şimdi de otomobilin dışına çıkmış.
24) Research in Motion: Kablosuz e-mail pazarını kontrol ediyor.
25) Southwest Airlines: En ucuz maliyetli havayolu modelini yaratmış.

Not: Çevirileri ben yaptım, hatalar olduysa affola.

İşbu anketten alacağımız üç mesaj şöyle:
1. Tasarım farklılaşmanın anahtarıdır. Apple, P&G, IDEO, BMW, IKEA, Target gibi şirketler bunun kanıtı.
2. Doğru ürünü yaratan öncüler, devrimciler daima böyle listelerde olurlar.
3. Bizim şirketler için de bir "innovation" araştırması yapılması vakti artık gelmiş.

"Prosumer" ve "Mass Customization" Kavramları Üzerine

2006-06-26T12:22:00.000+03:00

Türkçeleri "üreten tüketici" ve "kitlesel bireyselleşme". Bu teori ünlü fütürist Alvin Toffler tarafından öne sürüldü. 1980'lerde yazdığı kitabı "The Third Wave"de bu konudan bahsetmişti. Kitabı okumadım. Ama A. Selim Tunce kendi blog'unda bu konudan bahsetmiş. Zeynep Özata'nın bir yazısı üzerine kendi fikirlerini de belirtmiş. Kitabı okumadıysanız bu yazı sayesinde kitap hakkında oldukça geniş bir bilgi edinebilirsiniz.
Alvin Toffler 80'lerde yazdığı bu kitabında post-endüstriyel dönemde tüketenle üreten arasındaki sınırların silikleşeceğini, işletmeler karlılıklarını artırabilmek için kitlesel bireyselleşme kavramına ( tüketicinin özelikle tasarım aşamasında üretim sürecine dahil edilmesi-örnek İkea, Adidas vs.) yöneleceklerini vurguluyor. Uzun seneler önce öne sürülen bu teorinin bu blogda verdiğimiz örneklerle bile doğrulandığını görebiliriz.
Kitabı tavsiye ederim. Ben en kısa zamanda okuyacağım.
http://selimtuncer.blogspot.com/2006/03/tketen-retici-prosumer.htmlhttp://selimtuncer.blogspot.com/2006/03/tketen-retici-prosumer.html

"Klişeye karşı omuz omuza!"

2006-06-23T16:19:00.000+03:00

... diye bir başlık atarken bile eski bir klişenin beni ele geçirmesine nasıl olup da izin verdiğimi hayretle fark ettim. Ama anlatmaya çalışacağım konunun vurgusunu böylesine bir başlık daha da güçlendirecek.
Konumuz reklam sektörünü bataklığın dibine doğru çeken canavarlar: Klişeler. Üstelik bu sadece Türkiye'nin değil, tüm dünyanın sorunu. 10-15 yıldır nereye baksak, hangi sektörü incelesek aynı insight'lar, aynı stratejiler, aynı kreatif çözümler... Günde binlerce reklama maruz kalmış bir tüketicinin gözünde "yeni" olduğu varsayılan bir ürün, hizmet veya reklamın ne kadar çabuk eskidiğine daha çok tanık olmaya başladığımız günler bu günler... Şu halde klişelerle nereye kadar? Öyle görünüyor ki klişe kalabalığında gerçekten "yeni" bir ürün, gerçekten "yeni" bir hizmet sunan, gerçekten "yeni" bir şey söyleyenler kazanacak. Diğerlerinin etkisi akvaryumda balık seyretmekten ya da 50 yıldır politikacılardan duyulan standart vaatlerden farklı olmayacak. Oradan uzaklaştığınızda derhal unutacaksınız ve "beeeh" diye omuz silkeceksiniz. Farklılık yaratmanın argo kullanmak, bas bas bağırmak, 58 takla atmak olmadığını anlayan şirketlerse "innovation"a (yenilik-yeni fikirler) yönelecek. Bana göre pazarlama bilimi açısından para da mutluluk da innovation'da. Dolayısıyla "innovation" kavramını iyice bir hazmetmek gerekiyor. Bundan sonraki yazılarımı bu konuya ayıracağım. Bakalım işe yarayacak mı?

Biraz Bugün, Çok Yarın

2006-06-22T11:35:00.000+03:00

Trendgroup'un yaptığı gençlik araştırmasının bulgularına ulaştım internetten ve dergiden. Sizinle paylaşmak istedim. Bu bulgulardan "içerik kuşağı" isimli yazımda da bahsetmiştim. Biraz daha iredeleyeceğiz bu kuşağı.
Bu araştrımanın ismi başlıkta da yazdığı gibi "Biraz bugün, çok yarın". 12-25 yaş grubu ile 12 büyük kentte 600 gençle yapılan bu araştırma gençlerin bugün ve yarınla ilgili düşüncelerini ele alıyor. 60 kişiyle yaptığı kolaj çalışmalarının sonuçlarına da yer veriyor. Araştırmanın sonuçları "Biraz bugün çok yarın" kitabında derlenmiş. Ama ben bu kitaba ulaşamadım. Hiç bir kitapçıda yok. Nereden ulaşabileceğimi bilen varsa, bana yazarsa sevinirim.
Araştırmanın sonunda Trendgroup gençleri 5'e ayırmış.
"Falsız kalma"cılar (%18): 3 büyük kent dışında yaşayanlar. %75'ini genç kızlar oluşturuyor. Parayı en çok giyime harcıyorlar. Cep telefonuna çok bağlılar. Aile değerlerine de bağlılar, ama hayatla da ilgili kaygıları var. Faka çok meraklılar.
Kronik depresifler (%15): En memnuniyetsiz grup. Çok umutsuzlar. Çünkü onlara kapıyı aralayabilecek donanıma sahip değiller. Çoğunluğu 18 yaş üstü erkek. Sigaraya çok para harcıyorlar. Televizyon bağımlısılar. Pop ve arabesk müzik dinliyorlar. Müslüm Gürses, Ahmet Kaya'ya hayranlar.
Tırtıllar (%17): Onlar için en önemli şey özgürlükleri. 18 yaş üstündeler. Gazete okuyorlar. Entellektüel bir yapıya sahipler. Kablosuz olmak istiyorlar. Cinsellikten ve felsefeden konuşuyorlar. Kitap okuyorlar. Politika ve gündemle ilgililer. MOr ve Ötesi, Manga en sevdikleri gruplardan.
"Bardak tabi dolu"cular (%32): Bunlar pembe gözlüklüler. Üst sosyo ekonomik segmente dahiller. İyi okullarda okuyorlar. Aileleriyle yaşadıkları hayattan çok memnunlar. Çünkü önlerinde dolu bardak var.
"Böyle iyi"ciler (%18): Kırsal kesimdeki gençler. Sosyal kesimlerini ve sosyal rollerini sorgulamadıkları için "böyle iyi"ci davranıyorlar. Hallerinden şikayetçi değiller. Ya anneyi ya da babayı model alıyorlar. Hande Yener ve Yıldız Tilbe hayranılar.

Benim ilgimi çeken "bardak tabi dolu"cuların oranı oldu. Türkiye gibi bir ülkede %32'si bu kadar iyimser ve sosyoekonomik seviyesi yüksek olduğuna inanamadım.
Not: Bu yazı Elle dergisinden alınmıştır.
http://www.tren-dgroup.com/genclik.htm

Sanal Rüzgarın Etkileri

2006-06-22T10:40:00.000+03:00

Sürekli bahsettiğimiz sanal rüzgarın insanlar üzerindeki etkisini çeşitlendirmek istiyorum bu yazıda. Sanal rüzgar neleri beraberinde getirdi?

Blog'lar arttı.
Herkes bir şeyler yazıp bir çok kişiyle bunu paylaşabilir hale geldi.
Online oksijen arttı.
Gazete, TV geleneksel mecralar oldu
TV izlenirliği ve gazete okunurluğu ABD başta olmak üzere gençler arasında düşüşe geçti.
TV ve gazete güncellenmekte geciken mecralar arasında yerini aldı.

Son 10 yılda internet öyle hızlı gelişti ki hiç bir mecra onun hızına yetişemez hale geldi. Herkes internetle 10 dk ünlü olabilme şansını yakaladı. İşte bütün bu gelişmeler basın özgürlüğünü getirdi. Her şey yazılır her şey bilinir oldu. Şeffaflık önem kazanır oldu.

Tüm bunların en güzel örneği Kore'de yayınlanan online gazete. İsmi "ohmynews.com" 4 yıl önce kurulan bu gazete, ülkedeki en büyük 3. gazete. Asıl ilginci de bu gazetenin %10'u gazete editörleri tarafından yazılırken, geri kalan %90'ı ise "citizen journalist" denilen halktan insanlardan oluşması. 26.000 vatandaş bu gazeteye katkıda bulunuyor. Makalesini getiren 20$'ı götürüyor ve ismi gazetede yayınlanıyor. Her şey şefaf her şey tüketicinin kontrolünde. Mediyayı tüketici yönetiyor. İnsanlar özgür hale geliyor. İzinli pazarlama git gide daha da önem kazanıyor.
http://english.ohmynews.com/index.asp

Yaz kampları mantığı değişti.

2006-06-16T14:12:00.000+03:00

Artık aileler çocuklarını sadece güzel bir tatil geçirsin, golf oynamayı öğrensin, sosyal olsun diye kampa göndermiyorlar. Asıl amaçları, çocuklarını geleceğe ve para kazanmanın zorluklarına alıştırmak. "Fear factor", "Survival" gibi programların da etkisiyle bu kamplar yurtdışında yaygınlaşmaya başlıyor. Kamp kurarak doğayla savaşmayı esas alan bir yarışma aslında bu kamplar. Kazanana ise ödül olarak para veriliyor. Para için, hayatta kalmak için küçük yaşta büyük dertlerle başa çıkabilme sanatını en iyi sergileyen, büyümüş oluyor ve bir sürü para kazanabiliyor. Biraz acımasız ama dünya ve rekabet ortamı da öyle değil mi?http://www.cscout.com/blog/

Çılgın fikirler, yeni iş fırsatları ...

2006-06-16T11:27:00.000+03:00

1- Piercing modası sınırları aştı: Artık gençler dudaklarına dillerine, kaşlarına, göbeklerine piercing takmaya bayılıyorlar. Bu piercingler sadece aksesuvar olmaktan öteye geçemiyordu. Ta ki ben şu makaleyi okuyana kadar. Artık gözlükler de piercing yapılabiliyor. yabancılar buna "pierced glasses" diyorlar. Ne kadar kullanışlı bilinmez. Ama bu mantıktan yola çıkılarak piercing modası sadece aksesuar olarak değil kullanıma da sokulabilen bir trend olarak büyüyeceğe benziyor.

2- Mideyi ağrıtmayan kahve: P&G "Folgar Simply Smooth" isimli bir kahve çıkarmış. Bu kahvenin özelliği sizin de anladığınız gibi kahve içildikten sonra meydana gelen asitten kaynaklanan ağrıya son vermek. Kahve sigara keyfiniz daha keyifli.

3- Tırnaklara da yeşil çay: Dişlerden sonra tırnakların güçlenmesi için de yeşil çaylı ürünler yapılmış.

4- Yatakta okunabilen kitap: İşte benim en çok sevdiğim ürün.
Eğer yatarak kitap okumak istiyor ve kitabı okurken kolunuz ağrıyor, üstüne, gözleriniz de yazıları takip etmekte zorlanıyorsa bu ürüne ihtiyacınız var demektir. Çok iyi bir insight, çok iyi bir gözlem. Tebrik ederim...
http://www.strangenewproducts.com/

Peki Effie kimlere gitti?

2006-06-16T11:10:00.000+03:00

Oğuzhan Bey Kristal Elma demişken ben de Effie ödüllerini yazayım dedim. Ogilvy bu sene Grand Effie yi aldı. Dove "Real Beauty" kampanyası en etkin kampanya seçildi. Diğer finalistler ise DDB, Leo Burnett, BBDO oldu.
Bize de centilmence onları tebrik etmek düşüyor.
http://www.brandweek.com/bw/news/packaged/article_display.jsp?vnu_content_id=1002650497

ELMA DERSEM...

2006-06-15T11:23:00.000+03:00

Konumuz: Kristal Elma.

Öncelikle sektörümüzde bazıları şunu bilmiyor. Kutlamayı... Kutlamaktan korkmayın.
Kazanan, şu ya da bu şekilde kazanmıştır. Olsun. Kutlayın.
Haticeye değil neticeye bakın. Rakiplerinizi yücelttiğiniz oranda yücelirsiniz.

Kaybetmekten korkmayın. Ama korkuyorsunuz. Şarkıdaki gibi:
”Seni sevmekten değil, kaybetmekten korkarım.”. Sevmekten niye korkuluyorsa? O da ayrı... Sürekli kaybetmenin travmatik etkisini yadsımıyorum da hep mi jüriler yanılıyor?
Onları koruma gibi düşüncem yok. Yine de jürinin, ajansların önerdiği adaylar arasında yapılan oylama sonucunda oluştuğunu, bilmeyenlere anımsatmakta yarar var. Üstelik şu görüşü de ekleyerek “jürilerin kararları, sübjektif kararların objektif toplamıdır”.

Alıntılar, esinlenmeler, çalıntılar dünyada her yarışmada var.
Belki bizde daha fazladır. Çünkü ne yaparsa yabancılar iyi yapar kültürüyle yetiştirildik. Çin’den farkımız ne ki?
Yapan ödül mü alacak peki hep? Hayır. Adalet, hukuk uzak kavramlar olduğundan “sen de yap ne var ki?” zihniyeti egemen sadece. Bir gün sıranın size geleceğini, Kafka’nın eserindeki gibi
dönüşüme uğrayacağınızı düşünmelisiniz oysa. Sonunda bu bozuk yapı, sizi de içine alacaktır. Kimbilir, öfke, sofradan uzak kalmaktan kaynaklanıyor da olabilir. Dedikodu yerine kanıtlama mekanizması çalışsaydı, benden uzak dursun bana ne denmeseydi, yapanların yaptıkları yanlarına kalmazdı.

Görmediğiniz işler ödül mü almış? Ne güzel... Reklamcı bir çıkış yolu bulup, bir nefes almış demek ki. Bu reklam etkililiği yarışması değil ki!

Daha az mı ödül verilmeliydi? Hadi canım siz de. Uluslar arası olmanın yolu “yerel” olmaktan geçiyor öncelikle. “Think global, art local”di değil mi o söz? “Vise verca” diyen de olur tabii, ne gam.
Ama Eurovision mantığıyla işler yapıp ödül almaya çalışmak da ayrı bir kısır döngü. Farkında mısınız “Türk işi” kampanyalar,
artık ödüllendirilmiyor niyeyse?

Sektör teşvik edilsin tam tersine. Elmaları dağıtmaktan kaçınmasın kimse. Az elma, kaliteyi mi yükseltir, cesareti mi azaltır? Bunu da düşünün.

Ali Taran Kristal Elma’ya inanmadığı için çekilmedi yarışmadan.
Anımsatmakta yarar var. Derby konusunda ihtilafa düştüğü için ayrıldı dernekten. Sonra da tavır koydu. Yoksa elmaları kamyonla yükleyip gitmiştir hep.

Serdar Erener de Arçelik ödül almadı diye katılmıyor son iki üç yıldır. Bu mantıkla kimsenin kalmaması gerekiyordu zaten yarışmada. Aldıklarına saymalıydı bence. Papaz her zaman pilav yemiyor. Jürinin kararını, derneğe yüklemeyecekti.

Hulusi Derici de dernekten ayrılmak zorunda kaldığı için
azınlık arasına katılmayı seçti. Böylece kendisini diğer iki “dahi”nin arasına konumladı. Tanrım, ne çok dahi var!
Ya da ne kadar az... Koskoca sektör, gizli dahilerini ortaya çıkaramıyor. Çünkü dahiler genelde asosyaldir☺

Şimdi bunların arasına katılarak dahilik şansınızı artırmanın tam zamanıdır, benden öneri! (Şaka tabii.)

Geçelim...
Her Kristal sonrası ben de dahil yazılar yazdık. Kristal geriye filan gitmiyor. İçinde yer almayanlar, alamayanlar, öyle sanıyor.

Jürinin kararlarını bir yana bırakalım. Derneğin son iki buçuk yıldır son derece profesyonel bir ekip tarafından yönetildiğini,
yarışmanın tamamen profesyonel ekipçe organize edildiğini biliyor muydunuz? Hayır. Önce onları alkışlayalım.
Eksikler olabilir. Onları da tartışır, öneririz.
Şimdi yarışmanın fiziksel koşullarına bakalım:
Duyuru:

Ultra’nın ilanları güzeldi. Markalar arasında unuttukları vardı sadece. Eh, arşivi zayıf bir ülke olarak, bu kadarı olur.
O konuda, dernek çalışma içerisinde. Müjde, çok yakında.

Salon:

TİM, salonu son derece güzel bir yer. Ama lobi, yetersizdi. İkram alanı dardı. Ayakta yeme, içmeyi sağlayacak masa azdı. Grubun programı yetersizdi, zaten fazla kalamadılar. Herkes kendisini dışarıya atmayı yeğledi. Menü, zayıftı. İçecekler arasında Ankara Viskisi’ni görmek şaşırtıcıydı.

Sunucular:

Geceye renk kattılar. Seri konuştular. Espriler zekiydi.
Kendimizi yakın hissettik. Bugüne dek yapılan sunumların en iyilerinden biriydi.

Katılımcılar:

Sponsorlar ön sıraları boş bıraktı. Bu, onların ayıbı.
Kılık kıyafeti artık eleştirmek gerekmiyor. Rahat giyilebilir de zevksiz olmak da gerekmiyor.

Ödül alanlar:

İlginç ve yaratıcı, eğlendirici biri yoktu. İşleri öyleydi, olsun.

Ödül verenler:

Y. Yönetmenler’in sayısı daha çok olmalıydı. Bu ödülü verebilecek
nitelikte başkaları da vardı.

Yarışma müziği, jeneriği, başarılıydı.

Törenin yayılmadan sonuçlandırılması da öyle.

İşlerin yarışma öncesi sitede ve tören alanında ekranlarda sergilenmemesi zayıf halkalardan biriydi.
Yarışan işlerden ne kadar haberdar olursanız, o yarışı izlemekten de o kadar zevk alırsınız çünkü. Böylece spekülasyon da önlenebilirdi.

K. Elma’da isimlerin değişmesiyle ya da gençlerin deneyimlilerin oranının değişmesiyle elde edilecek değişim yüzde onu geçmez.
Birinin başarı verdiği belki birinci olur. Ama inanın, elenen ödül almaz. Halk jürisi önerileri yanlış. Eurovision’a döner iş.
Ya da salondakiler oy kullansın önerisi de öyle. Parayı bastırıp salonu dolduran ödül alır sonra. Bunlar fantezi.

Sen ödül aldın mı diyenlere, hayır bu yıl eksik kaldık diyeceğim.
Aldıklarımla yetinmiyorum tabii ki. Altmışı aşkın elmam ve başka ödüllerim var. Yenilerini de istiyorum, istiyoruz elbette. Bakalım!
En büyük müşterimizin işlerini yine onun isteğiyle bu yıl yarışmaya sokmadık. Onun da etkisi var. Belki önümüzdeki yıl ikna ederiz.

Kristal’de her şey mükemmel mi? Hayır.
Eksikler çok olsa da yönetim, iyi niyetli. Diyaloğa,
önerilere, katkıya açık. Uluslar arası olması rüyam devam ediyor benim, sözgelimi.

Tavukçuzade’yi, ben de jüride olsam böyük ödüle layık görürdüm.
Özgün yaratıcılığın sembolü oldu. Kutluyorum.
Cumhuriyet, reklamcılık açısından yaratıcı bir işti.
Siyasetle bağlantısını doğru bulmamıştım. Başka yollar ve yanıtlar açar diye. Ödül hakkıydı. Büyük Ödül, değil.
Gördüğünüz gibi bunlar da sübjektif görüşler...Tartışılır.
Artık bunları konuşmak, magazin yapmak gibi bir şey...

Şimdi öfkeleri bir yana bırakmak gerek. Daha çok sıklette yarışamadığınız için şansınız az olabilir, elmanız az olabilir.
Olsun! İyi olduğunuzu siz biliyorsunuz ya, bu yeterli.
Ben de iki kez jüri üyeliği yaptım. Sanıldığı gibi bir diyalog kurulması ve etkileme sözkonusu değil. Tam tersine.
Kimse, çok gerekmiyorsa yüksek sesle söyleyemiyor fikrini.
Her şey sessizce ve gizli oylamalarla belirleniyor.

Vahap’ın başına gelen bir dönem benim de başıma geldi.
Kristal Elma’da, kategorisinde ödül verilmeyen bir iş,
Epica’da kazandı.

Tabii bu da Epica jürisinin müthiş olduğunu göstermez. Onların sübjektif görüşlerinin objektif toplamının, daha çok objektif olduğunu gösterir en azından☺

En azından, yiğidi öldürseler de hakkını yemiyorlar yabancılar.
Her konuda.

Türk cehenneminin başında zebani yok. Nasıl olsa birisi aşağıya çeker, çıkmaya çalışanları, fıkrasını anımsayın.
Cehennemin başına zebani koyabildiğimiz gün, daha nesnel, daha akılcı, daha başarılı, daha yeterli,
daha yaratıcı olabileceğiz.

İçerik Kuşağı- Concept Generation

2006-06-12T11:47:00.000+03:00

Capital'in geçen ayki sayısında yayınlanan bir makale, "İ Kuşağı ( içerik kuşağı)" ismi verilen bir kuşaktan bahsediyor. 12-24 yaş arasında olan, zamanının bir çoğunu bilgisayar başında harcayan, anlık mesajı çok kullanan, tüm organizasyonlarını, sosyal yaşamını bu sanal dünyada kuran, burada oyun oynayan, ödevlerini yapan, müzik ve sinema dünyasını takip eden, bloglar kuran, olmak istediği karaktere bürünen, günlüğünü sanal alemde herkesle paylaşan bir hedef kitleden bahsediyoruz.
Türkiye'de 19 milyon kişiden oluşan, harcama gücü 50 milyar dolar olan bu hedef kitle irdeleniyor. İlginç sonuçlar ortaya çıkıyor. Paylaşmak istiyorum.

Neil Howe "İçerik kuşağı"na ilişkin şöyle tespitlerde bulundu. "Bu kuşak sanılanın aksine yalnız ve asosyal değil. İnternet onlara farklı bir ortam sunuyor. Yalnız başlarına bilgisayar oyunu oynamıyorlar. Arkadaşlarıyla beraber oynamayı tercih ediyorlar. "
Trend Group Yönetici Ortağı'na göre de bu yaş grubu için arkadaşlar çok merkezi bir konumda. Onlarla her daim kesintisiz ilişki kurmak istiyorlar. (Ki ben de asosyal ve hayattaki tüm hırsını bilgisayar oyunlarında tatmin etmiş, gerçek hayatta ot gibi yaşayan bir kuşağın bizi beklediğini düşünüyordum. Farklı bir bakış açısı oldu.)
Trendwatching.com sitesi uzmanı Reinier Evers ise bu kuşağı şöyle tahlil ediyor. "Bu kuşak şirketlerin müşteriye yaklaşımını değiştiriyor. Çünkü onlar doğrudan alıp tüketmek yerine kişiselleştirmeyi tercih ediyorlar. Hatta üretim sürecine dahil olmaktan mutluluk duyuyorlar. İnteraktivite önemli bir unsur."
Bunu farkına varan şirketler ise sanal alemde piyasaya sürecekleri ürünlerin test aşamasına önem veriyorlar ve tüketicilerden aldıkları destekle geliştiriyorlar.
Tüketicilerin hayalleri firmalar için önem kazanmaya başlıyor. Sonsuz hayal gücüne sahip hedef kitle de, "içerik kuşağı" dediğimiz görgüsü, bilgisi diğer kuşaklara göre çok yüksek olan bu hedef kitledir.

Ben bu kitleyi sadece bu hedef kitle ürünlerini satan firmaların değil tüm firmaların dikkate alması gerektiğini düşünüyorum. Onlar geleceğin temsilcileri. Geleceği, onların hayal güçlerinden, sanal tecrübelerinden öğrenme ve yönlendirme şansına sahibiz. Tüm markaların dikkatine!! "İçerik Kuşağı" sizin için de yetişiyor...

"Deneyim Her Şeydir" Diyenlere!

2006-05-15T12:19:00.000+03:00

Bizi 7 gün 6 gece Antalya'nın sıcak kumlarına götüren,
Karadeniz kültür turu yaptıran, bilgi bombardımanına tutup,
o yöreyi tüm yönleriye 1 haftada kavramamızı bekleyen turizm şirketlerinin yerini artık daha özel zevklere yer veren turizm şirketleri alacak. Sadece gezip görmek isteyenleri değil, özel hobileri olanları ilgilendiren turlar düzenleyen şirketler gündeme geliyor. Bu trende "Life Style Travelling" deniyor. Paris'te sadece alışveriş mi yapmak istiyorsunuz? Sizi oranın en moda, en ucuz, en çılgın giysiler satan yerlerine götürecek bir tura mı ihtiyacınız var? İşte size http://www.chicshoppingparis.com/ bir adres.
Ya da Hindistan kültürüyle bezenmiş otomobillerle
Londra turu mu yapmak istiyorsunuz? Yoksa sizin de felsefeniz "Yolculuk, vardığın yerden önemlidir." mi? O zaman size bir adres daha. http://www.karmakabs.com/Karma_Kabs.swf. Veya American Dream Safari'ye ne dersiniz?http://americandreamsafari.com/ Bu turlar sadece gezdirmek için değil, bir deneyim yaşatmak için hizmet veriyorlar. Burada bir interaktivite var. Anlatılacak ve yaşanılacak anılar var. İnsanların anlattıklarıyla varolduklarını hissettikleri günümüzde, bir Tryvertising örneği! Bol bol konuşun diye!

Ben kitabımı basıp geliyorum!

2006-05-05T18:07:00.000+03:00

"K.H. (28) Bankacı... Osmanlı mutfağından en nefis tatlı tariflerini verdiği ilk kitabını yayınladı. T.R. (21) Üniversite öğrencisi... 2 yıldır internette yayınladığı güncesini kitap haline getirdi... A.B. (34) Ev Kadını... Kendi bebeğiyle yaşadığı tüm tatlı anları resimli bir kitap haline getirdi, üstelik yeni annelere harika tavsiyeler de veriyor..." gibi haberleri haftalık bir dergide veya gazetelerin eklerinde görmeye başlamamız yakındır. Zira blogging geliştikçe, ilgi arttıkça herkes bir çeşit yazar oldu. E bu kadar çok yazar olacak ama bunların kitabı olmayacak! Elbette olacak. www.blurb.com, bu hizmeti çok basit bir programla bizlere sunuyor. booksmart adı verilen programı indirmek ve kurmak bedava. Bir gece sabahlayarak, ya da bir kaç saat ayırarak bu programla resimli, gayet güzel kitaplar hazırlamak ve bunları print etmek çok kolay. Görüldüğü gibi bu postmodern devirde her şeyin kişiselleştirilebileni makbul.

Sahibinden satılık otomobil!

2006-04-28T12:03:00.000+03:00

Başlığa aldanıp, otomobilimin satılık ilanını buraya verdiğimi düşünmeyin. Ama satma vakti yakındır. "Çocuk küçük, arabasız olur mu abi?", "Bunun doktoru var, gezmesi var, işe git-geli var", "Karşıya nasıl geçeceksin?" gibi sorulara hızlı cevaplarsa şöyle: Sigortası var, kaskosu var, vergisi var, park derdi var, bakımı var, tamiri var... E dünyanın en pahalı benzini Türkiye'de... Üstelik "Z Otomobil Paylaşım Kulübü"ne üye oldum!

Yanlış duymadınız. Evet Türkiye'de henüz böyle bir kulüp yok. Ama ABD, İngiltere, Almanya gibi ülkelerde çığ gibi büyüyen yeni bir iş alanı bu. Hatta "Lüks Otomobil Paylaşım Kulubü", "Klasik Otomobil Paylaşım Kulübü", "Spor Otomobil Paylaşım Kulübü" gibi branşlara bile ayrılmış. Bu kulüpler yıllık üyelik sistemiyle çalışıyor (yıllık üyelik ücreti 1000 dolar civarında hem de). Mantığı otomobil kiralama şirketlerinden böyle ayrışıyor. Otomobile ihtiyacınız olduğunda telefonla veya online olarak rezervasyonunuzu yaptırıyorsunuz ve yarım saat içinde araç hazır. Üstelik aracı bir şoför getirip teslim filan da etmiyor. Araçlar zaten şehrin dört bir yanındaki çeşitli park yerlerinde duruyor. Sizin bir çipli üye kartınız var ve aracı çalıştırmak sadece bu kartla mümkün. Üyeler ise çok mutlu. Hem araç sahibi olmanın getirdiği dertlerden kurtulmuş durumdalar hem de hayatlarında ilk kez, bir gün BMW, bir gün Audi, bir gün VW Bug kullanmanın keyfini sürüyorlar. Tek yapmaları gereken aracı kullandıktan sonra belirli noktalardan birine bırakmak ve buldukları gibi temiz terk etmek.

Konuyla ilgili ayrıntılı bilgilere ve çeşitli ülkelerde bu işi yapan şirketlerin web adreslerine ulaşmak için:
http://eartheasy.com/live_car_sharing.htm

Fokus Grup LVA'ya Fokuslandı!

2006-04-26T19:01:00.000+03:00

Reklamcılıkta stratejik planlama departmanları datalarını sağlam argumanlara dayandırmak zorundadırlar. Bu yüzden de bu departman için sihirli bir sözcük vardır.

"Kaliteli araştırma"

Stratejik planlamacıları yaratıcılardan ayıran en temel özellik sağlam verilere dayanıyor, bu veriler üzerinden hareket ediyor olmalıdır. Kantitaif verilerin sağlamlığını her zaman kontrol etme imkanı bulamasalar da kalitatif verileri daha kolay denetim altına alabilirler. Çünkü insanı ve insan psikolojisini bilirler. İşte şimdi size kalitatif araştırmaları daha da güvenilir kılacak bir aletten bahsetmek istiyorum. LVA (Layered Voice Analysis) Bu alet ses frekansını ölçerek kişinin doğru söyleyip söylemediğini anlamanıza yarıyor. Evet haklısınız. Bu yalan makinasının pazarlamaya adapte edilmiş hali. Ama ihtiyacımız vardı değil mi? Nextel firması bu tekniği uygulamış. Sonuçlardan memnun. Pazarlamacıları ve reklamacıları iyi anlayan bu beyinleri kutlamak istiyorum

Bu tekniği Türkiye'de kullanan araştırma şirketleri var mı? Ben Google'da aradım ama bulamadım.

http://www.cmomagazine.com/read/030106/voice.html

Yeni tema!

2006-04-22T22:36:00.000+03:00

Zaten yeni olan blog'umuza, hafta sonu yaptığım 4-5 saatlik bir çalışma sonucu, çok daha şık olduğuna inandığım yeni bir tema kazandırdım. Bunun için blogger-templates.blogspot.com'da yer alan K2 şablonunu kullandım. Temanın yaratıcılarına teşekkür ediyorum. Burada benim en büyük rolüm, bana çok garip ve karmaşık gelen XHTML kodlarıyla boğuşarak tüm temayı Türkçeleştirmeyi başarmam oldu. Tabii sağ sütunda yer alan "Contributors" hariç. Zira öyle sanıyorum ki o başlık, blogspot.com'la olan bağlantılarla ilgili ve ben onu nasıl değiştireceğimi şu an için bilmiyorum.

Yeni temamızın en önemli özelliği bize nefis permalink olanakları sunması. Şöyle ki, gönderilen yazının başlığına veya hemen yanında mouse'la üzerine gelindiğinde beliren "yorum" başlığına tıklandığında, o yazıyla ilgili tüm yorumları toplu halde görebiliyoruz ve aynı sayfadan yeni yorumlar ekleyebiliyoruz. Yine başlığın altında yer alan mavi renkli "bu yazıyı gönder" linkine tıkladığımızda karşımıza minik bir form çıkıyor. Yayınlanmış yazıyı buradan istediğimiz bir arkadaşımızın email adresine de gönderebiliyoruz.

Tüm yayıncı arkadaşlarıma, takipçilerimize, okurlarımıza güle güle kullanacakları ve yararlanacakları basit, anlaşılır ve sade bir blog teması sunabildiysem ne mutlu bana :)

Sosyal Network Marketing- Nike ve Google Case'i

2006-04-21T15:11:00.000+03:00

Yaklaşık 1.5 senedir varolan sosyal network sitelerine üye olma trendi, trendsetter markalarla bir adım daha ileriye taşınmış. Türkiye'de bilinirliği yüksek 80630, Yonja, Hi5 gibi siteler artık yerlerini özel zevklere sahip online community sitelerine bırakacağa benziyorlar. Sosyal network siteleri de hobilere göre özelleşiyor. Bununla ilgili çok güzel bir örnek Google ve Nike'tan geliyor. Google ve Nike beraber joga.com isimli bir site kuruyorlar. Bu futbol fanatiklerinin sosyal network sitesi. Sitenin içeriği Nike'tan, teknik alt yapısı Google'dan geliyor. Bu site üyeleri futbolla ilgili bilgi alışverişinde bulunuyorlar. Yurtdışından videolar indirip birbirlerine gönderebiliyorlar. Konuşacak önemli bir konuları oluyor. Böylelikle Nike çok güzel bir futbol sosyal network'ü yaratmış oluyor. Ayrıca da çeşitli maçlar düzenleyerek marka değerini yükseltiyor.

"Branded brand" trendinin sosyal network sitelerine uyarlanmış hali. Bu iki markanın marketing trendleriyle, tüketici trendlerini birleştirip yeni bir tend yaratarak uygulaması takdire şayan bir davranıştı. Bu makaleden çıkarılan dersler şunlar:
İyi bir pazarlama uzmanı
1-Tüketici trendlerini takip etmeli!
2-Trend yaratmalı!
3-Pazarlama trendlerini takip etmeli!
4-Varolan tüketici trendinin üzerine yarattığı trendi, pazarlama trendleriyle birleştirebilmeli.

Sonra da Nike ve Google gibi güzel işler ortaya çıkarmalıdır!
http://www.cscout.com/blog/

Başarılı bir marka genişleme örneği- Evian -

2006-04-20T11:39:00.000+03:00

Markaların genişleme isteği kimi zaman başarısızlıkla sonuçlanabilir. Ama size başarılı bir örnek vermek istiyorum. Evian markasını bilirsiniz. Fransız Alp'lerinin doğal mineral suyudur. Şimdi de son zamanların tred kelimesi olan "SPA" yla buluştu. Shangai'da bir spa merkezi kurdu. Evian Asya-Pasifik yöneticisi bu iki markanın, kendine özen gösteren, lüks ürünler için daha fazlasını ödemeye razı olan ve bunu hayat felsefesi haline getiren bir hedef kitleye seslendiğini söylüyor. Bence başarılı! Ya sizce??
http://www.brandchannel.com/features_profile.asp?pr_id=276

Reklam Yazarı Nasıl Olmalı?

2006-04-19T14:57:00.000+03:00

Sadi, Gülistan adlı yapıtında şöyle demiş: Yeteneksizi terbiye etmek,
kubbede ceviz durdurmak gibidir.
Demek ki once yetenek olacak.
Euripides de şunu demiş ote yandan: “Yazar olmak istiyorsanız yazın”.
Yarım heves üç kalasla bu iş olmaz. Okulda teknikler öğretilir.
İş ise uygulamadır, pratiktir. Yeteneğin yoksa, ağzınla kuş tutsan,
gözlerinden kıvılcımlar da çıksa nafiledir.
Okumadan alim olunmayacağı da açık.

Reklamcılık Vakfı’nın Step kurslarında başka fakültelerden mezun oğrencilerin, onca yılı sıfırlayıp kendilerine bir çıkış yolu aradığını gördüğümde hep içim sızlamıştır. Oysa işin A/B/C’sini bilerek, okulunda okuyarak gelselerdi, orada A/B/C’leri oğretmek icin nefes tüketilmez, satır aralarıyla konuşulurdu.
Çarpık eğitim sistemi sonucunda aslında yeteneği olduğu halde başka mesleklere yonelmiş insanlara sen bunu olamazsın denemez. Herkes yaşamı boyunca istediğini oğrenmekte, yapmaya kalkışmakta özgürdür. Yeter ki bu becerisi olsun. Yoksa, korkacak bir şey de yok. Kendisini anlar, koşesine çekilir. Bazen girişim, işin yarısıdır. Cahil risk alir. Başarıp başaramayacağı onu ilgilendirir.

Öte yandan, bence Türk eğitim sistemi insanlara bırakın yazmayı, yorumda bulunmayı, analiz yapmayı, oğretmeyi, ezbere alıştırıyor. Ezbere alışanın fikri olmaz.
Yaratıcılık eğitimi diye bir şey vardır. Yapılması gereken de budur.
Ama okulla, ama sonradan okuyarak, kurslarla, stajlarla, bizzat arabanın
(tamirci-reklamcı misali) altına uzanarak vb..

Bence, reklam yaratıcılığı-yazarlığı, fikir adamlığı için de iletisim fakulteleri güzel sanatlar fakülteleri gibi ayrıca bir sınav yaparak oğrenci seçmeli.
Öyle olmalı ki, gerçekten yazabilen/bulabilen/yeteneği olan gelsin.
Birinci yıl eğitimi de hatta üç ay Türkiye/ üç ay yurt dışı gezisi ve uygulamalı çalışmalarıyla geçsin.

Ben iletişim mezunuyum. Bunun yararını zamaninda 3000 kisilik TRT sınavlarını aşarken ve kurs donemi sonu sınavlarında diğerlerine üç tur bindirirken ve dereceyle kazanırken gördüm. TRT’ye girdiğimde yazmayı, işin nasıl yapılacağını biliyordum. Bilgi, görgü, kültürüm, ilgim, heyecanım zaten vardi. Yaratıcı kişi, ayrıca eğitim de alıyorsa demekki, buna kadayıf ama kaymaklı kadayif denir. İletişim mezunu olmayanlardan da kazanan oldu o sınavı ama dikiş tutturmakta çok zorlandılar. Yazı yazmayı ve kurgu yapmayı öğrenmeleri çok zaman aldı.

Sonuçta eğitimi küçümsemeyelim. Hatta nasıl ileriye taşıyabiliriz diye bakalım. Baska okullardan gelecekler arasında yıldizlar varsa da öteye git demeyelim. Dersek de yıldız yıldızlığını gösterecektir zaten.

Biz stajyer alırken reklamcılık okumuş olanları tercih ediyoruz. Çünkü işimiz yazım kuralları, sözcük dağarcığı, cümle yapısı, üslup öğretmek değil burada. Kuralları bilen geliyor. Fikir bulma eğitiminden geçen geliyor.

Özetlersek:
1) Reklam Yazarı olmak icin, reklamcılık eğitimi almış olursa iyi olur. O kişiye bu, avantaj sağlar. Yoksa bu eğitimi zaten her koşulda, sektore girdiğinde de almak durumundadır.

2) Yaratıcı ve yetenekli kişi, yıldızsa zaten parlar. Sektörde şu anda iletişim/reklam mezunu olmayan, baska disiplinlerden gelen ve cok başarılı olan arkadaşlarımız var.

3) Bir işe başvuran kişi, başvurduğu yerin o güne değin neler yaptığını,
başvurduğu görevin ozelliklerini, niteliklerini ogrenmek durumundadir.
Bize zaman zaman yazarlık/müşteri temsilciliği ya da prodüktörlük
yapmak isteyen (hangisi olursa) kişiler başvuruyor. Geri çeviriyoruz.
Aklı karışık kişilerle uğraşmaktansa ne istedigini bilenleri tercih ediyoruz.

Aşağıda, bir Yaratıcı Yönetmen olarak, yaratıcı kişide bulunması / geliştirilmesi gereken özellikleri yazdım. Başka meslektaşlarım eminim bunlari çoğaltacaktır.

Bütün bu yazılanlardan sonra hala ‘evet, ben bu işi yaparim’ diyorsanız, ‘bakarız’ derler☺

İyi bir teknisyen olduğu için iyi bir yaratıcıdır. Çünkü o profesyoneldir.
Düzensizlikten doğan yaratıcılığı yoktur.
Mesleğini, işini aşkla sever.
Çağdaştır. enerjiktir, esprilidir.
Buluşları işe yarar. İlginç ve etkilidir.
Hayal gücü yuksektir.
Her şeye karşı sonsuz bir merak duyar. Her şeyi öğrenmeye can atar.
Beyni olayları, olguları, insanları, insanların davranışlarını kaydeder ve istediği anlarda onlardan yararlanır.
Beyninin kıvrımlarında cin büyütür.
Nesneleri, kavramları, imajları gruplaştırma ve ayrıştırma yeteneği vardır (sentez/analiz).
Çözüm üreticidir.
Konsantrasyon, moral gücü yuksektir.
Entelektüel alt yapıya sahiptir.
Kültürel birikimden, deneyimlerinden yararlanmayı bilir.
Akım başlatıcı ve kural yıkıcı/yaratıcıdır.
Sezgileri güclüdür.
İnsanının ihtiyaçlarını iyi bilir, onu iyi tanır.
(Gezelim, görelim, tanıyalım.)
Bir radar gibi ufku tarar.
Bir ad-man’dir o.

Movidalı reklam yazarı da budur ya da bu yoldadır zaten...

Bluetooth açık havayla buluştu!

2006-04-19T01:21:00.000+03:00

Her sektörü etkisi altına almış olan "teknoloji", reklamcılığı da etkiliyor. Bluetooth teknolojisi sayesinde reklamlar cebe kadar girebiliyor. Bu teknoloji markalardan, pop starlara, futbol takımlarına kadar birçok sektör tarafından kullanılıyor. Billboard'un önünden geçiyorsunuz ve aynı anda cep telefonunuza mesaj geliyor. Bu mesajla önünden geçtiğiniz billboard eğer Volvo'nun billboarduysa, cebinize gelen mesajla onun bir test sürüşünü cebinize indirebileceğiniz haberini alabiliyorsunuz. Yok eğer yeni çıkan bir grubun konser haberini veren afişse, o afişi, o grubun melodisini cebinize indirebiliyorsunuz. Mesela siz bir futbol takımısınız ve o takımın stadının önünden geçen rastgele seçtiğiniz 10 kişiye bedava maç bileti dağıtabilirsiniz. Nasıl fikir ama? Eee çeşitlendirmek hayal gücünüze kalmış! http://www.engadget.com/2005/05/17/maiden-outdoors-bluetooth-billboards/

Koskoca Türkiye, Dünya Kupası'na gidemezsen...

2006-04-18T16:55:00.000+03:00

Kupayı kazanan ülkelerin ekonomilerinde o sene büyüme olduğu araştırmalarla ortaya çıkmış. Kazanamayanlarda ise küçülme oluyormuş (ABN-Amro "Soccernomics" Raporu). Mantık basit. Kazanan takım taraftarları keyifleniyor ve tüketmeye koşuyor. Yine aynı rapora göre sendeleyen İtalyan ekonomisine "kupayı almak" ilaç gibi gelecek.

Türkiye'de ise iş, "şu kadar kişiyi dünya kupasına gönderiyorum" kampanyalarıyla ve büyük ekran TV satışlarında artışla sınırlı kalacak gibi görünüyor. Oysa Almanya'da yaşayan 1,5 milyon vatandaşımızın desteğiyle kupaya gitmiş bir Türkiye çok canlı bir Haziran geçirebilirdi. Hatta Kore'de alınan üçüncülük gibi bir derece neticesinde satış patlaması yapmayan sektör kalmazdı. Şimdi Fatih Hoca'yla hayaller 2010'a ertelendi.

Şu bir gerçek: Türk futbolu, Türk ekonomisinin gerisinde kaldı. Önce buraya el atmak gerekiyor.

Yeni Fakirler

2006-04-18T16:23:00.000+03:00

İstanbul'da Ortaköy'ün yokuşlu ve çıkmaz sokaklarından birinde annesiyle birlikte küçük bir dairede kirada oturan Cengiz... Evi bakımsızlıktan dökülüyor. Ancak dolabında Gucci takımlar, Pierre Cardin gömlekler, Versace kravatlar dizili. Truzim sektöründe çalıştığı ve üst düzey yöneticilerle muhatap olduğu için şık görünmesi gerektiğini düşünüyor. Ancak üzerindeki kıyafet ve aksesuvarlara da onunkinin en az birkaç katı aylık geliri olanların gücü yetiyor. Cengiz ise kredi kartı sayesinde günü kurtarıyor ve bu şartlarda evlenmeyi aklından bile geçirmiyor.

Sigorta danışmanı Ömer, annesinden miras kalan parayı iyi değerlendirseydi küçük bir ev sahibi olabilirdi. Ömer bunun yerine yıllardır istediği ve bir gün alabileceğini hiç düşünmediği otomobili tercih etti. Fakat paralar suyunu çekince Ömer'in aylık geliri arabanın benzin, bakım otopark masraflarını karşılayamamaya başladı. Maaşından hatırı sayılır bir kısmı kiraya verdiği düşünülürse, zor bir durumda. Otomobili sattığında eline bir ev alacak kadar para geçmeyeceği için otomobilini daha az masraf çıkaran bir otomobille değiştirme kararı aldı.

Bu örneklerdeki gibi birçok çalışan önceliği kılık, kıyafete, boyunu aşan restoranlarda yemek yemeğe, zorlu taksit ödemelerine katlanıp otomobil almaya veriyor. Onlar için önemli olan hem bir üst sınıfa ait olduklarını simgeleyen, hem de kendilerine haz veren nesneleri satın alabilmeleri. Tüketim toplumlarında yaşam artık böyle düzenleniyor ki sistem de zaten tüketim üzerine kurulmuş durumda.

Yeni fakirler denmesinin sebebi ise, bu insanların hiçte fakir gibi görünmüyor olmaları. Orta sınıftan eğitimli ve profesyonel, genç ve orta yaşlı çalışanlar daha çok bu kategoriye giriyor. Örneğin onlara çok lüks bir restoranda rastlayabiliniyor. Ama onların külkedisi masalı her ayın 15'ine kadar sürüyor. Aybaşında, önceki aydan kalan harcamaları ve gecikmiş faturaları ödeyen yeni fakir, kalan parayla ay ortasına kadar gezip tozuyor. Sonra geriye çok az miktar kaldığını farkedince panikleyip, o noktadan sonra elindeki parayı kuruşuna kadar hesaplayarak harcıyor.

Tüm sektörler bu kitlenin peşinden koşuyor.

Finans: Bankalar kredi kartlarının taksit sayılarını giderek artırıyor.
Giyim: Prestijli markalar pazara göre ucuz ürün sunuyor. Calvin Klein ve alt markası CK gibi.
Yiyecek-içecek: Sağlığa zararlı besinleri suçluluk duygusuyla tüketenler için sağlıklı ürünler sunuluyor ve bu ürünler küçük paketlerde satılıyor.
Kozmetik: Kozmetik ürünlerini alan ayran gönüllü yeni fakirler için bunlar küçük paketlerde satışa sunuluyor.
Eğlence: Genel eğilim klüpte görünmek olduğu için klüplere giriş kolaylaşıyor ve indirimli özel günler ve geceler ayın ilk yarısına denk getiriliyor.

Görüldüğü gibi pazarlamadaki A, B, C kavramlarını çöpe atan bir yaklaşım daha...
Yorum sizin...

Business Week- 21-27 Şubat 2006

Merhaba

2006-04-14T10:47:00.000+03:00

Weblog'lar ya da yerleşmiş adıyla bloglar artık pazarlama dünyasının kaçınılmaz iletişim kanallarından biri oldular. Şirket blogları, dünyada, müşterilerle ve sektörle buluşulan sohbet ve iletişim meydanları haline gelmek üzere. Oysa Türkiye'de henüz şirket bloglarına pek rastlayamıyoruz. Ama bizim, ana işi iletişim olan bir reklam ajansı olarak bu mecrada yer almamamız doğru olmazdı. Umarız buradan da sektörümüze artı değer katmaya devam ederiz. Şimdi hemen internet browser'ınızda bu adresi favorilerinize ekleyin. RSS feed sayesinde yeni yazı yazıldıkça siteye girmeseniz bile haberdar olabileceksiniz.